Kadry

Szef decyduje o ustaleniu harmonogramu pracy

Rzeczpospolita
To podwładny wnioskuje o to, aby dłużej pracować w niektóre dni tygodnia, a jeden więcej mieć wolny. Nie wymaga to zmiany regulaminu w zakładzie, ale dopuszczenia innego systemu wykonywania zadań
- Podpisaliśmy z pracownikiem porozumienie w sprawie indywidualnego rozkładu czasu pracy: od poniedziałku do czwartku ma po dziesięć godzin, a piątek wolny. W regulaminie mamy zapis, że w zakładzie obowiązuje podstawowy system czasu pracy i że dopuszcza się indywidualny harmonogram ustalony w porozumieniu stron. Czy zawarte porozumienie będzie zgodne z regulaminem? Czy nie trzeba wprowadzać w nim równoważnego systemu czasu pracy? – pyta czytelnik.
W zakładzie czytelnika obowiązuje podstawowy system czasu pracy. Oznacza to, że załoga świadczy pracę przez pięć dni w tygodniu, w wymiarze nieprzekraczającym ośmiu godzin na dobę, w 40-godzinnym tygodniu pracy. Ustalenie, że ktoś będzie wykonywał pracę przez cztery dni w tygodniu, narusza zasady tego systemu. Powinno więc odbyć się poprzez wprowadzenie skróconego tygodnia pracy. W tej sytuacji w regulaminie nie wprowadza się zmian, bowiem system ten, w przeciwieństwie do innych systemów, wprowadza się w umowie o pracę zawartej z pracownikiem, a nie w regulaminie pracy.
Czas pracy to taki, w którym podwładny pozostaje do dyspozycji pracodawcy w zakładzie lub w innym miejscu wyznaczonym do wykonywania zadań. Natomiast jego wymiar określa liczbę godzin w ciągu doby i w ciągu tygodnia, w których pracownik pozostaje w gotowości do podjęcia pracy. Podstawowy wymiar określa art. 129 k.p. Stanowi on, że czas pracy podwładnego nie może, co do zasady, przekraczać ośmiu godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym, nieprzekraczającym czterech miesięcy. Zdarza się jednak, że ze względu na potrzeby pracodawcy i własne zatrudniony świadczy obowiązki w sposób nieregularny, odbiegający od założeń podstawowego wymiaru. Jest to możliwe dzięki różnym systemom a także ustaleniu indywidualnego rozkładu (harmonogramu) czasu pracy. Zasadniczo zarówno rozkład, jak i system czasu pracy obowiązujący cały personel ustala się w układzie zbiorowym pracy, regulaminie lub obwieszczeniu. Nie dotyczy to jednak tych wprowadzanych na wniosek pracownika, m.in. skróconego tygodnia pracy czy indywidualnego rozkładu czasu pracy. Ten drugi, zgodnie z art. 142 k.p., można wprowadzić w systemie czasu pracy, którym pracownik jest objęty. Nie jest to zatem nic odrębnego. Pozwala zmienić harmonogram pracy, który jednak nie może naruszać podstawowych zasad wynikających z przyjętego systemu. Przykładowo szef ustala późniejsze lub wcześniejsze godziny rozpoczynania pracy czy zmienia wymiar godzin pracy w poszczególnych dniach tygodnia. Indywidualny rozkład wprowadza się na mocy porozumienia między stronami. System skróconego tygodnia pracy to z kolei odrębny od podstawowego, który stosujemy na wniosek pracownika w umowie o pracę. Pozwala to inaczej ukształtować czas pracy, ale wyłącznie wnioskodawcy. W myśl art. 143 k.p. w tym systemie dopuszczalne jest, aby wnioskujący pracował mniej niż pięć dni w ciągu tygodnia, przy równoczesnym przedłużeniu dobowego czasu pracy, nie więcej jednak niż do 12 godzin. Okres rozliczeniowy w tym systemie nie może przekraczać miesiąca. Marta Milej aplikantka radcowska w Kancelarii Prawniczej Włodzimierz Głowacki i Wspólnicy sp.k. Zobacz więcej w serwisie: Dobra Firma » Kadry i płace » Czas pracy » Harmonogramy czasu pracy Dobra Firma » Kadry i płace » Czas pracy » Systemy czasu pracy Dobra Firma » Kadry i płace » Umowy i dokumenty » Regulaminy » Regulamin pracy
Źródło: Rzeczpospolita

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL