fbTrack

Film

Ja, Don Giovanni ****

materiały prasowe
Saura kocha muzykę i taniec. Jego „Carmen” czy „Flamenco” są równie słynne, co dramaty „Nakarmić kruki” czy „Anna i wilki”.
Hiszpański reżyser ma też niezwykły zmysł wizualny, o którym przypomniał w opowieści o wiedeńskim epizodzie z życia Lorenza da Ponte.
[wyimek][link=http://www.rp.pl/artykul/9131,527450-Ja--Don-Giovanni---film-wyprany-z-emocji.html]Oglądaj tv.rp.pl[/link][/wyimek] Oś fabularną stanowi konflikt wolnego ducha i religii, jaki w XVIII w. toczył się między warstwami oświeconej arystokracji, a katolickim klerem wciąż przypominającym o karze za grzechy. Przedstawicielem ówczesnego libertynizmu jest wenecjanin da Ponte, który przeżył obfitującą w przygody egzystencję w kilku europejskich krajach, nim zakończył ją w Stanach Zjednoczonych.
[wyimek] [link=http://empik.rp.pl/szukaj/produkt?author=Saura+Carlos&start=1&catalogType=all&searchCategory=all]Zobacz Empik.rp.pl[/link][/wyimek] W Wiedniu Lorenzo napisał libretto do opowieści o Don Juanie i namówił do opatrzenia go muzyką Mozarta. Saura opowiada o powstaniu „Don Giovanniego” – opery o upadku notorycznego podrywacza – przez pryzmat da Ponte i jego wątpliwości. W filmie ulega on przemianie pod wpływem miłości i wypiera swoją libertyńską przeszłość. U Saury wielka sztuka przeplata się z namiętnością, a codzienność z jej scenicznym przedstawieniem. Granice są zatarte. W wysmakowanym świecie przedstawionym – a raczej upozowanym – zobaczymy tylko wyrafinowaną arystokrację zabijającą czas przyjemnościami i sztuką. Zdjęcia Vittoria Storaro budują magiczną przestrzeń budzącą skojarzenia z „Casanovą” Felliniego. Zresztą, i u Saury ta postać gra ważne skrzypce. A propos instrumentów – najpiękniej brzmią tu ludzkie głosy autentycznych artystów w wielu partiach wokalnych. [i] Włochy, Hiszpania 2009, reż. Carlos Saura, wyk. Lorenzo Balducci, Lino Guanciale, Ketevan Kemoklidze, Tobias Moretti [/i]
Źródło: Rzeczpospolita

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL