Orzecznictwo

Kuracjusze indywidualni nie ponoszą opłaty

Fotorzepa, Marcin Zubrzycki Marcin Zubrzycki
Pacjenci samodzielnie opłacający pobyt w szpitalach należących do uzdrowisk tak samo jak kierowani przez NFZ nie podlegają opłacie uzdrowiskowej
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, uchylając interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną 29 maja 2009 r. przez burmistrza Polanicy-Zdroju (nr UM RF 3123/21/ 2009), nie zgodził się z odmiennym poglądem [b](sygn. I SA/Wr 1439/09)[/b].
[srodtytul]Pacjent równy pacjentowi[/srodtytul] W tej sprawie zakład uzdrowiskowy wskazywał, że w swoich szpitalach uzdrowiskowych oraz sanatoriach przyjmuje dwa rodzaje pacjentów. Są to skierowani na leczenie uzdrowiskowe przez KRUS, NFZ lub ZUS oraz pacjenci indywidualni, samodzielnie opłacający swoją kurację (tzw. pacjenci komercyjni).
W ocenie podatnika opłata uzdrowiskowa, o której mowa w art. 17 ust. 2 pkt 2 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=2A74ED5E881666BABD915A5C17530E0B?id=182297]ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn. DzU z 2006 r. nr 121, poz. 844 ze zm.[/link]), powinna być pobierana jedynie od pacjentów przebywających w sanatoriach uzdrowiskowych. Przepis ten stanowi bowiem, że opłaty uzdrowiskowej nie pobiera się od osób przebywających w szpitalach. W konsekwencji zwolnieni z niej powinni być pacjenci szpitali uzdrowiskowych. Bez znaczenia pozostaje, czy osoby te zostały skierowane na leczenie przez jeden z wymienionych zakładów ubezpieczeń, czy też same sfinansowały swój pobyt. Burmistrz Polanicy-Zdroju nie zgodził się z tym poglądem. W interpretacji wyjaśnił, że szpital uzdrowiskowy ma taki sam status prawny jak inne szpitale podlegające [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=F61F228C98F752B285C884BCEF740235?id=184739]ustawie z 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (tekst jedn. DzU z 2007 r. nr 14, poz. 89 ze zm.)[/link]. Powołując się zaś na art. 15 ustawy z 28 lipca 2005 r. [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=A18DD76782ED25B53EE6DD7E66E55902?id=179015]o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz gminach uzdrowiskowych (DzU nr 167, poz. 1399 ze zm.)[/link], wskazał, że w sprawach nieuregulowanych w tej ustawie zastosowanie mają przepisy ustawy o zakładach opieki zdrowotnej. Oznacza to, że pacjentów szpitali uzdrowiskowych należy traktować tak samo jak pacjentów szpitalnych – zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej. Dlatego też zasadą przyjęcia do szpitala uzdrowiskowego jest skierowanie na leczenie uzdrowiskowe i tylko skierowanie lekarskie jest podstawą przyjęcia pacjenta. Zdaniem organu podatkowego pacjenci przebywający na leczeniu w szpitalu uzdrowiskowym na podstawie skierowania lekarskiego korzystają ze zwolnienia od opłaty uzdrowiskowej. Pozostałe osoby, przebywające w szpitalach na turnusach uzdrowiskowych czy też na tzw. pobytach komercyjnych, są natomiast zobowiązane do uiszczenia tej opłaty. [srodtytul]Nie ma podstaw do rozróżniania[/srodtytul] Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu nie podzielił tego stanowiska i na skutek złożonej przez podatnika skargi, wyrokiem z 24 listopada 2009 r., uchylił interpretację organu podatkowego. Sąd w ustnym uzasadnieniu swojego wyroku wskazał, że żadna z powołanych przez organ ustaw regulujących zasady funkcjonowania szpitali uzdrowiskowych ani ustawa o podatkach i opłatach lokalnych nie dają podstawy do takiego rozróżnienia między pacjentami obu kategorii. Zwolnienie zawarte w art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych adresowane jest zatem do osób przebywających w szpitalach uzdrowiskowych zarówno na podstawie skierowania lekarskiego, jak i na zasadzie tzw. pobytów komercyjnych. W swoim uzasadnieniu WSA powołał się również na [b]wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 sierpnia 1994 r. (sygn. SA/Gd 858/94)[/b], mający zastosowanie w tej sprawie. NSA stwierdził w nim, że art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie daje podstawy do zawężania zwolnienia od opłaty miejscowej tylko do osób przebywających na podstawie skierowania szpitalnego, uzdrowiskowego lub sanatoryjnego. [ramka][b]Wysokość określa rada[/b] ? Maksymalna stawka opłaty uzdrowiskowej obowiązująca w 2010 r. wynosi 3,82 zł za dzień (dobę) pobytu i jest wyższa o 13 gr od stawki maksymalnej w roku 2009. ? Opłacie podlegają osoby przebywające dłużej niż dobę w celach zdrowotnych, wypoczynkowych lub szkoleniowych w miejscowościach o statusie uzdrowiska. ? Zwolnieni od jej uiszczania, poza osobami przebywającymi w szpitalach, są: niewidomi i ich przewodnicy, zorganizowane grupy dzieci i młodzieży szkolnej oraz m.in. personel przedstawicielstw dyplomatycznych (na zasadach wzajemności). Zwolnieni są również podatnicy podatku od nieruchomości z tytułu posiadania domków letniskowych położonych na terenach uzdrowiskowych. [/ramka]
Źródło: Rzeczpospolita

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL