Sfera budżetowa

Ważniejsza profesja niż misja

Fotorzepa, Krzysztof Lokaj klok Krzysztof Lokaj
Osoba, która była lub jest zatrudniona jako opiekunka, a nie pielęgniarka w domu pomocy społecznej, po pięciu latach takiej pracy powinna odbyć ponowne przeszkolenie
[b]– Czy istnieje zakaz zatrudniania pielęgniarek w domach dla emerytów i rencistów?[/b] – pyta czytelniczka.
Nie, ale istnieją ograniczenia dotyczące zasad świadczenia pracy przez pielęgniarki w takich placówkach oraz jej finansowania. Zdaniem Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej: - usługi zdrowotne powinny być udzielane mieszkańcom domów pomocy społecznej (DPS) na takich samych zasadach jak osobom, które potrzebują pomocy medycznej w warunkach domowych,
- w celu realizacji tej ogólnej zasady Narodowy Fundusz Zdrowia powinien zawierać umowy o zadaniową realizację świadczeń pielęgniarki podstawowej opieki zdrowotnej, - DPS może dodatkowo zatrudnić (z własnych środków) pielęgniarki, które świadczą usługi pielęgnacyjne w zakresie wykraczającym poza uprawnienia wynikające z przepisów o ubezpieczeniu w NFZ. Takie stanowisko przyjął resort w sprawie zatrudniania pielęgniarek w domach pomocy społecznej z 23 lipca 2008 r. Przypomina też, że usługi medyczne należy przede wszystkim finansować ze środków NFZ. Istnieją jednak możliwości prawne, aby pielęgniarki już zatrudnione w DPS i finansowane z pieniędzy pomocy społecznej zawierały dodatkowo kontrakty na pielęgniarską opiekę środowiskową finansowaną przez NFZ. [srodtytul]To nie usługi zdrowotne[/srodtytul] Wejście w życie reformy zdrowia zdecydowanie zmieniło warunki funkcjonowania DPS. Nie świadczą one bowiem usług zdrowotnych w placówce, a jedynie umożliwiają mieszkańcom korzystanie z nich. Są to placówki świadczące, na poziomie obowiązującego standardu, osobom wymagającym całodobowej opieki z powodu wieku lub choroby usługi: bytowe, opiekuńcze, wspomagające, edukacyjne w formach i zakresie wynikających z indywidualnych potrzeb. Tak stanowi art. 55 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=328904]ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (DzU z 2009 r. nr 175, poz. 1362)[/link]. Dodatkowo umożliwiają korzystanie ze świadczeń przysługujących z racji powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego. Określony w [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=179704]rozporządzeniu ministra pracy i polityki społecznej z 19 października 2005 r. w sprawie domów pomocy społecznej (DzU nr 217, poz. 1837) [/link]standard świadczonych usług wśród tych opiekuńczych wymienia m.in. pielęgnację. Ma do niej prawo każdy mieszkaniec z uwzględnieniem jego indywidualnych potrzeb. Analizując zasady pracy pielęgniarek w DPS, należy posługiwać się zarządzeniem nr 72/2009/DSOZ prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z 3 listopada 2009 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów o udzielanie świadczeń w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna (BIP z 3 listopada 2009 r.). [srodtytul]Konieczna umowa z NFZ[/srodtytul] W § 9 ust. 10 tego zarządzenia czytamy, że objęcie przez świadczeniodawcę świadczeniami lekarza lub pielęgniarki państwowej opieki zdrowotnej, podopiecznych DPS albo placówki socjalizacyjnej, interwencyjnej lub resocjalizacyjnej następuje po uprzednim zawarciu przez tego świadczeniodawcę porozumienia o współpracy z dyrektorem jednostki. Aby podpisać umowę na taką opiekę, np. zakład opieki zdrowotnej przedkłada NFZ porozumienie o współpracy zawarte z dyrektorem DPS oraz informację o liczbie jego mieszkańców mających zostać objętych opieką pielęgniarską. Wzór takich informacji stanowi załącznik nr 4 do zarządzenia. [srodtytul]Ważne okresowo[/srodtytul] Rodzaje świadczeń i zasady ich udzielania przez pielęgniarki w DPS oraz przysługujące z tego tytułu należności określają kolejne rozdziały zarządzenia. Aby usługi pielęgniarki finansować z NFZ, potrzebna jest umowa z funduszem i porozumienie z dyrektorem DPS. Oczywiście wolno też bezpośrednio zatrudnić pielęgniarki w DPS. Wówczas jednak taką opiekę finansuje DPS z własnych pieniędzy. [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=324404]Ustawa z 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (DzU z 2009 r. nr 151, poz. 1217, dalej ustawa)[/link] nie wskazuje miejsca wykonywania tych profesji. Należy więc je odnieść do realizacji świadczeń zdrowotnych, w szczególności pielęgnacyjnych, zapobiegawczych, diagnostycznych, leczniczych, rehabilitacyjnych i z zakresu promocji zdrowia (art. 4 ustawy). Zdaniem Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w Gdańsku praca pielęgniarki w DPS z zakresem obowiązków wynikających właśnie z art. 4 ustawy nie stanowi przerwy w wykonywaniu zawodu. Zgodnie bowiem z art. 15 ustawy podjęcie zawodu pielęgniarki lub położnej po pięciu latach od ukończenia stażu podyplomowego lub po przerwie w wykonywaniu zawodu dłuższej niż pięć lat wymaga odbycia przeszkolenia. Tym samym osoby, które były lub są zatrudnione jako opiekunka, a nie pielęgniarka w DPS, po pięciu latach takiej pracy powinny ponownie się przeszkolić.
Źródło: Rzeczpospolita

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL