Finanse

Niektóre koszty ponosi się z góry

Fotorzepa, BS Bartek Sadowski
Wniesienie opłaty jest najczęściej warunkiem otrzymania przez stronę różnorakich zaświadczeń, pozwoleń i koncesji. W przypadku jej braku należy wezwać stronę do jej uiszczenia
Zgodnie z art. 1 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=184196]ustawy z 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (DzU z 2006 r. nr 225, poz. 1635 ze zm.)[/link] w sprawach indywidualnych z zakresu administracji publicznej opłacie skarbowej podlega dokonanie czynności urzędowej na podstawie zgłoszenia bądź na wniosek, wydanie zaświadczenia na wniosek oraz wydanie zezwolenia (pozwolenia, koncesji).
W sprawie z zakresu administracji publicznej lub w postępowaniu sądowym podlega jej natomiast złożenie dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa lub prokury albo jego odpisu, wypisu lub kopii. W przypadku otrzymania podania bez uiszczonej opłaty skarbowej organ powinien wezwać stronę do jej uiszczenia. Wezwania dokonuje się na podstawie art. 261 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=FEBF877810A694D887EFA3AF1E7616A4?n=1&id=133093&wid=296180]ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. DzU z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.).[/link]
Organ zobowiązany jest przy tym do wyznaczenia terminu do wniesienia należności. Nie może być on krótszy niż siedem dni i dłuższy niż 14 dni. W przypadku uiszczenia przez stronę brakującej opłaty swój bieg rozpoczyna termin przysługujący organowi na załatwienie sprawy. Jeśli natomiast nie zostanie ona wniesiona, podanie podlega zwrotowi lub czynność uzależniona od opłaty zostaje zaniechana. Następuje to w formie postanowienia, na które służy zażalenie. W określonych sytuacjach organ jest zobowiązany załatwić sprawę także wtedy, gdy opłata skarbowa nie została wniesiona. Zgodnie z art. 261 § 4 k.p.a. jest to obowiązkiem (a nie uprawnieniem) organu, gdy za niezwłocznym załatwieniem przemawiają względy społeczne lub wzgląd na ważny interes strony, jeżeli wniesienie podania stanowi czynność, dla której jest ustanowiony termin zawity, a także w sytuacji, gdy podanie wniosła osoba zamieszkała za granicą. W świetle [b]wyroku WSA w Warszawie z 26 lipca 2007 r.(VI SAB/Wa 18/07) [/b]wskazany artykuł ma zastosowanie jedynie w sytuacjach wyjątkowych i nie może być interpretowany rozszerzająco . Nie oznacza to oczywiście zwolnienia strony z obowiązku uiszczenia opłaty w późniejszym terminie. Jeśli tego nie zrobi, należność zostanie ściągnięta w trybie określonym przepisami [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=179915]ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. DzU z 2005 r. nr 229, poz. 1954 ze zm.).[/link] Nieuiszczenie opłaty skarbowej nie upoważnia organu do wezwania strony na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. do uzupełnienia braków formalnych podania. Stanowisko takie jest zbieżne zarówno z poglądami doktryny, jak i orzecznictwem sądów administracyjnych (patrz m.in. [b]wyrok WSA w Kielcach z 4 września 2008 r., II SA/Ke 205/08). [/b] Uprawnionym wydaje się jednak dopuszczenie zastosowania trybu wskazanego w ww. artykule do wzywania strony do doręczenia organowi dowodu zapłaty należnej opłaty skarbowej. Jego brak nie musi przecież oznaczać, że strona opłaty nie uiściła. Zgodnie z § 3 ust. 1 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=241348]rozporządzenia ministra finansów z 28 września 2007 r. w sprawie zapłaty opłaty skarbowej (DzU z 2007 r. nr 187, poz. 1330)[/link] dowód ten (lub jego uwierzytelniona kopia) powinien bowiem zostać dołączony do wniosku (rozumianego także jako podanie), pełnomocnictwa lub zgłoszenia. Powinno to nastąpić w terminie do trzech dni od chwili powstania obowiązku zapłaty.
Źródło: Rzeczpospolita

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL