Zgodnie z obowiązującymi przepisami osoby urodzone po 31 grudnia 1948 r. nabywają prawo do emerytury po osiągnięciu wieku emerytalnego. Dla kobiet wynosi on 60 lat, a dla mężczyzn 65 lat. Wymagane jest także podleganie ubezpieczeniom emerytalnym i rentowym minimum przez jeden dzień. Aby ustalić prawo do świadczenia i obliczyć wysokość emerytury, ZUS bierze pod uwagę okresy składkowe i nieskładkowe.

Czy studia wyższe są liczone do emerytury?

Okresy nieskładkowe zostały określone w ustawie o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W art. 7 tej ustawy czytamy, że do tych okresów zaliczają się:

  • nauka w szkole wyższej na jednym kierunku, pod warunkiem ukończenia tej nauki, w wymiarze określonym w programie studiów,
  • studia doktoranckie i aspirantura naukowa w wymiarze określonym w decyzji o ich utworzeniu,
  • asystenckie studia przygotowawcze.

Oznacza to, że ukończone studia mogą zostać doliczone do okresu nieskładkowego, który wpływa na ustalenie prawa do emerytury i jej wysokość. Aby jednak ten okres został uznany, potrzebna jest odpowiednia dokumentacja. Najczęściej jest to dyplom ukończenia studiów lub zaświadczenie uczelni zawierające informacje o czasie trwania nauki i programowym wymiarze studiów.

W przypadku studiów doktoranckich lub innych form kształcenia naukowego konieczne jest zaświadczenie jednostki prowadzącej kształcenie. Dokument musi jasno wskazywać czas trwania nauki.

Czytaj więcej

ZUS zasypany wnioskami o stażowe. Nie każdy dostanie zaświadczenie

Czy liceum wlicza się do emerytury?

Szkoła średnia nie została wymieniona w katalogu okresów nieskładkowych, o których mówi ustawa. Oznacza to, że czas nauki w liceum ogólnokształcącym lub technikum nie wpływa na wysokość przyszłego świadczenia i nie jest uwzględniany przy ustalaniu prawa do emerytury.

Jakie okresy nieskładkowe są jeszcze uwzględniane przy ustalaniu prawa do emerytury?

We wspomnianej ustawie wymieniono także wiele innych przypadków, które są traktowane jako okresy nieskładkowe. Należą do nich m.in.:

  • okresy pobierania wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy, zasiłku chorobowego lub opiekuńczego, świadczenia rehabilitacyjnego,
  • okresy pobierania renty chorobowej po ustaniu zatrudnienia w wymiarze czasu pracy nie niższym niż połowa obowiązującego w danym zawodzie lub po ustaniu obowiązku ubezpieczenia społecznego z innego tytułu,
  • okresy niewykonywania pracy po ustaniu zatrudnienia, jeżeli za te okresy, na podstawie przepisów Kodeksu pracy, zostało wypłacone odszkodowanie,
  • okresy pobierania zasiłku przedemerytalnego i świadczenia przedemerytalnego
  • okresy udokumentowanej niezdolności do pracy, za które wypłacone zostały z Funduszu Pracy zasiłki dla bezrobotnych, zasiłki szkoleniowe lub stypendia.

Uwzględnione mogą być także okresy opieki nad dzieckiem w ramach urlopu wychowawczego lub opieki nad członkiem rodziny. System przewiduje również szczególne sytuacje, takie jak przerwy w zatrudnieniu wynikające z pracy małżonka w placówkach dyplomatycznych za granicą czy czas wolontariatu lekarzy w klinikach akademii medycznych i oddziałach instytutów naukowych.

Czytaj więcej

Polska to nie jest kraj dla starych ludzi