Orzecznictwo

Sąd przychyli się do prośby, gdy będzie miał podstawy

Fotorzepa, MW Michał Walczak
To, czy sąd przyzna prawo pomocy w zakresie, w jakim wnioskuje o nie strona, zależy od tego, czy wykaże ona i uprawdopodobni okoliczności warunkujące jego udzielenie
[b]Tak stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w postanowieniu 23 października 2009 r. (sygn. III SA/Gl 823/09).[/b]
[srodtytul]Jaki jest problem[/srodtytul] Podatnik nadał do sądu urzędowy formularz wniosku o przyznane prawa pomocy, oznaczając w jego treści, że żąda zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie radcy prawnego. W uzasadnieniu powołał się na okoliczność trudnej sytuacji materialnej.
Ponieważ zarówno oświadczenia złożone przez skarżącego, jak i wnioski wypływające ze złożonych przez niego dokumentów sąd uznał za niewystarczające do oceny jego sytuacji materialnej, zwrócił się o uzupełnienie i uprawdopodobnienie danych, na które się powołał we wniosku. Skarżący nie udzielił jednak w wyznaczonym terminie odpowiedzi. [srodtytul] Skąd to rozstrzygnięcie[/srodtytul] Stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Może być ono udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym (obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z kolei warunkiem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków bądź od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie jednego z wymienionych w tym przepisie profesjonalnych pełnomocników) jest wykazanie niemożności poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. O ewentualnym przyznaniu prawa pomocy przesądza zatem przesłanka zobiektywizowana, o czym świadczy słowo „wykazanie”, które nie tylko nakłada na stronę powinność uprawdopodobnienia, ale więcej – formułuje obowiązek wskazania przez nią obiektywnie zaistniałych przesłanek stanu rzeczywistego. Oznacza to, że inicjatywa dowodowa w stosunku do okoliczności, z których strona wnioskująca zamierza wywieść skutki prawne, leży po stronie wnioskodawcy, a nie rozpoznającego wniosek. Rozstrzygnięcie wniosku zależy zatem od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. [b]Skarżący, mimo wyraźnego wezwania, nie uzupełnił danych, na które się powołał we wniosku. Nie usunął zatem wątpliwości dotyczących jego stanu majątkowego. Tymczasem przyznanie prawa pomocy jest możliwe wyłącznie w przypadku wyczerpującego przedstawienia wszystkich istotnych informacji dotyczących sytuacji materialnej wnioskodawcy. Inicjatywa dowodowa zmierzająca do uprawdopodobnienia, że zachodzą uwarunkowania przemawiające na rzecz przyznania prawa pomocy, ciąży na wnioskodawcy.[/b] Brak jest prawnych podstaw do prowadzenia z urzędu postępowania w sprawie oceny sytuacji majątkowej wnioskodawcy, jeżeli on sam nie wykaże istnienia przesłanek uzasadniających uwzględnienie żądania prawa pomocy.
Źródło: Rzeczpospolita

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL