Podatki

Wydatku na naprawę inwalida nie odliczy

Fotorzepa, Marian Zubrzycki
Niepełnosprawny mający określoną grupę inwalidzką może na zasadzie ulgi rehabilitacyjnej odliczyć wydatki na przystosowanie samochodu do swoich potrzeb
Nie wolno mu natomiast w rozliczeniach uwzględnić wydatków na naprawę części i urządzeń zamontowanych w celu przystosowania auta do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, np. sprzęgła automatycznego.
Takie stanowisko Ministerstwa Finansów przekazała jego rzeczniczka prasowa Magdalena Kobos w odpowiedzi na pytanie „Rz" ([b][link=http://www.rp.pl/artykul/162949,337762_Odpowiedz_Ministerstwa_Finansow_z_16_lipca_2009_r__w_sprawie_odliczenia_wydatkow_na_przystosowanie_auta_na_potrzeby_niepelnosprawnych.html]zobacz odpowiedź[/link][/b]). [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=9ECCBCC1396FE08CF20E0A0B75685804?id=80474]Ustawa z 1992 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych[/link] (ustawa o PIT) przyznaje w art. 26 ust. 1 pkt 6 niepełnosprawnym i bliskim mającym ich na utrzymaniu prawo do pomniejszenia dochodu o wydatki na cele rehabilitacyjne oraz związane z ułatwianiem wykonywania czynności życiowych.
Wydatki te wskazano w ust. 7a art. 26 ustawy o PIT. W przepisie tym pkt 3 wymienia m.in. zakup i naprawę indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych niezbędnych w rehabilitacji i ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego. Można by mniemać, że w tych naprawach mieszczą się także naprawy części i urządzeń zamontowanych w samochodzie w celu przystosowania go do potrzeb wynikających z niepełnosprawności. Jednakże, zdaniem ministerstwa, jest inaczej. [b]Samochód bowiem[/b] – tłumaczy jego rzeczniczka – [b]nie jest sprzętem, urządzeniem ani też narzędziem technicznym, o których mówi art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy.[/b] [b]Nie można też, według ministerstwa, wydatków na naprawę części i urządzeń zamontowanych w samochodzie w celu dostosowania go do potrzeb wynikających z niepełnosprawności zakwalifikować do innej grupy wydatków, wskazanej w innym punkcie art. 26 ust. 7a[/b]‚ a mianowicie pkt 2, tj. „na przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności". W piśmie skierowanym do „Rz" podkreśla się, że zawarty w ustawie o PIT katalog wydatków rehabilitacyjnych ma charakter zamknięty; odliczeniu podlegają tylko wydatki wyczerpująco w nim wymienione. Dlatego rozszerzająca ich interpretacja jest niedozwolona. Jeśli wolą ustawodawcy byłoby umożliwienie odliczenia od dochodu także wydatku na naprawę, o który chodziło w pytaniu „Rz", to znalazłby się on w katalogu odliczeń – argumentuje ministerstwo. Nie sposób podważyć reguły, że przepisów o ulgach, jako wprowadzających wyjątki od zasady powszechności opodatkowania, nie wolno interpretować rozszerzająco. Jednakże poza tym argumentacja ministerstwa wydaje się nie dość przekonująca. Może więc jednak – wbrew jego stanowisku – wydatki na naprawę urządzeń lub części zamontowanych w samochodzie w celu przystosowania go do potrzeb wynikających z niepełnosprawności mieszczą się wśród wydatków na naprawę wskazanych w art. 26 ust. 7a pkt 3, a wydatki na ich wymianę – wśród wskazanych w art. 26 ust. 7a pkt 2? Zainteresowani tym inwalidzi mogą podjąć próbę wyjaśnienia, zwracając się do dyrektora izby skarbowej o oficjalną interpretację. Jeśli będzie ona nie po ich myśli, mogą przedstawić sprawę pod rozwagę niezawisłego sądu. Na interpretację bowiem przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
Źródło: Rzeczpospolita

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL