fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

ZUS

Roczny limit składek wpływa na podstawę zasiłku

AdobeStock
Gdy w trakcie roku przestano opłacać składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe pracownika, bo jego przychód przekroczył roczny limit ich podstawy, trzeba to odpowiednio uwzględnić obliczając wysokość należnego mu świadczenia.

Ustalając podstawę wymiaru zasiłku chorobowego, macierzyńskiego czy opiekuńczego dla pracownika bierze się pod uwagę jego oskładkowane wynagrodzenie pomniejszone o kwotę sfinansowanych przez niego składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i chorobowe. Co do zasady jest to odpowiednio 9,76 proc., 1,5 proc. i 2,45 proc. tych zarobków, co łącznie daje 13,71 proc. Jednak w sytuacji, gdy przychód pracownika od początku roku osiągnął równowartość trzydziestu stawek prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej na dany rok kalendarzowy, od nadwyżki ponad tę kwotę nie pobiera się już składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. Od tego momentu potrąca się tylko składkę chorobową w wysokości 2,45 proc. podstawy jej wymiaru. W 2017 r. limit tzw. 30-krotności wynosi 127 890 zł.

W praktyce ustalając podstawę wymiaru zasiłku dla pracownika, który przekroczył roczny limit składek, pracodawca pomniejsza uwzględniany przychód o 13,71 proc. lub 2,45 proc. (za miesiące po osiągnięciu tego limitu). Za miesiąc, w trakcie którego doszło do przekroczenia tej granicy, od części zarobków odlicza natomiast 13,71 proc., a od reszty tylko 2,45 proc.

Gorzej, jeśli wynagrodzenie za miesiąc, w którym doszło do przekroczenia limitu, trzeba uzupełnić, bo pracownik był nieobecny z przyczyn usprawiedliwionych. Wówczas należy obliczyć tzw. średni wskaźnik potrąconych za ten miesiąc składek według wzoru:

W = (S x 100) : P

gdzie:

S – to kwota składek potrąconych w danym miesiącu,

P – to przychód stanowiący podstawę wymiaru składek.

Ustalonym wskaźnikiem wyznacza się wartość pełnych składek, które za ten miesiąc zostałyby pobrane, gdyby pracownik był ciągle obecny. O obliczone przy jego użyciu składki pomniejsza się stały miesięczny przychód określony w umowie. Przy czym nie jest to jedyna sytuacja, kiedy konieczne jest obliczenie średniego wskaźnika potrąconych składek >patrz ramka.

Przykład

Pracownik zachorował w grudniu br. Podstawę wymiaru zasiłku stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone mu za okres od grudnia 2016 r. do listopada 2017 r. We wrześniu br. zarobki pracownika przekroczyły próg 30-krotności. Jednocześnie przez 13 dni w tym miesiącu przebywał na urlopie bezpłatnym. Dni roboczych we wrześniu było 21 (168 godzin). Za ten miesiąc pracownik otrzymał wynagrodzenie w wysokości 5504, 96 zł, a składki na ubezpieczenia emerytalno-rentowe pobrano od 4851 zł. Składki potrącone z pensji pracownika wyniosły:

? emerytalna: 4851 zł x 9,76 proc. = 473,46 zł

? rentowa: 4851 zł x 1,5 proc. = 72,77 zł

? chorobowa: 5504,96 zł x 2,45 proc. = 134,87 zł

Łącznie: 681,10 zł.

Aby ustalić, w jakiej wysokości należy uwzględnić wrześniowe w podstawie wynagrodzenia chorobowego pracownika, należy:

1) obliczyć średni wskaźnik potrąconych składek:

(681,10 zł x 100) : 5504,96 zł = 12,37 proc.

2) o ten wskaźnik pomniejszyć wynagrodzenie stałe określone w umowie:

14 450 zł – (14 450 zł x 12,37 proc.) = 12 662,53 zł.

Średni wskaźnik potrąconych składek trzeba również wykazać w zaświadczeniu płatnika składek przy przekazywaniu płatności zasiłku do ZUS. W tym druku podaje się bowiem składniki wynagrodzenia wchodzące do podstawy zasiłku w kwotach przed pomniejszeniem o składki pobrane ze środków zatrudnionego. Aby ZUS mógł prawidłowo ustalić podstawę świadczenia, musi znać średni wskaźnik potrąconych składek.

Ostatni rok przeliczeń

Sejm uchwalił 24 listopada nowelę, która znosi limit 30-krotności od 2018 r. Jeśli zmiana wejdzie w życie, od przyszłego roku pracodawcy będą opłacać składki emerytalno-rentowe bez ograniczeń. Jeszcze w 2018 r. będą musieli uwzględniać fakt przekroczenia tej granicy w 2017 r., wliczając w podstawie wymiaru zasiłku wynagrodzenie osiągnięte w tym czasie. Później jednak ta konieczność zniknie.

Kiedy trzeba ustalić procent

Płatnik musi obliczyć średni wskaźnik potrąconych składek, gdy:

1) przy ustalaniu podstawy zasiłku nie są brane pod uwagę wszystkie składniki wynagrodzenia wypłacone w miesiącu przekroczenia, od których została opłacona składka chorobowa,

2) składnik wynagrodzenia za okres brany pod uwagę przy ustalaniu podstawy zasiłku został wypłacony w terminie późniejszym, w miesiącu przekroczenia podstawy wymiaru składek,

3) w miesiącu przekroczenia pracownik, oprócz pensji zasadniczej, otrzymał np. nagrodę roczną, którą wlicza się do podstawy wymiaru zasiłku w 1/12 kwoty wypłaconej za rok poprzedzający miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy.

Źródło: Rzeczpospolita
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA