Seremet kontra Rada Prokuratury

Krajowa Rada Prokuratury (KRP) wystąpiła do Andrzeja Seremeta o powołanie 17 osób na stanowiska w Prokuraturze Generalnej. Ale zdaniem Seremeta nie wszyscy ci kandydaci zasługują na taki awans.

I tu pojawiły się duże wątpliwości prawne.

Konkurs przeprowadzany jest po raz pierwszy i nie do końca wiadomo, czy prokurator generalny może czy musi powołać kandydatów przedstawionych przez KRP.

Artykuł 24 pkt 9 ustawy o prokuraturze nie precyzuje całej procedury.

Mówi jedynie, że „KRP przedstawia prokuratorowi generalnemu wnioski o powołanie prokuratorów". Obie strony – prokurator generalny i rada – odmiennie go interpretują. Osoby z otoczenia Andrzeja Seremeta uważają, że nie jest on związany stanowiskiem rady i może odmówić powołania kandydata z listy, choć zastrzegają, że ostateczna decyzja nie zapadła.

– W przeciwnym razie prokurator generalny nie miałby wpływu na obsadę stanowisk w prokuraturze, a jego rola ograniczałaby się do użycia długopisu, którym podpisuje się dokument – argumentują.

Innego zdania jest prokurator Edward Zalewski, przewodniczący KRP. – Przepis mówi jasno, że prokurator generalny „powołuje prokuratora". Jest on więc związany decyzją KRP i nie może odmówić powołania osoby, która znalazła się na liście – tłumaczy.

Pogląd przewodniczącego KRP podziela współautor ustawy o prokuraturze prof. Andrzej Zoll.

– Chodziło nam o oderwanie decyzji kadrowych od polityki. Jeśli nie ma przeszkód formalnych do pełnienia danej funkcji, np. zbyt krótki staż, prokurator generalny nie może odmówić powołania. Tym bardziej że ustawa nie przewiduje żadnej procedury odwoławczej dla kandydata, którego odrzucono – wyjaśnia.

I przypomina, że tak samo w wypadku nominacji sędziowskich decyzją Krajowej Rady Sądownictwa związany jest prezydent.

Trudno ocenić, jak postąpi Andrzej Seremet. Dziś pewne jest tylko, że nie może powołać osoby, która nie znalazła się na liście KRP.