Tak orzekł dzisiaj (24 maja 2011 r.) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (sprawy C-47/08, C-50/08, C-51/08, C-53/08, C-54/08, C-61/08 i C-52/08).
Komisja wniosła skargi przeciwko Belgii, Niemcom, Grecji, Francji, Luksemburgowi i Austrii, ponieważ dostęp do zawodu notariusza jest w tych państwach zastrzeżony dla własnych obywateli. Zdaniem Komisji, stanowi to dyskryminację ze względu na przynależność państwową zakazaną przez traktat WE.
Trybunał musiał w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy czynności wykonywane w ramach zawodu notariusza są związane z wykonywaniem władzy publicznej w rozumieniu traktatu WE.
Wspomniane państwa twierdziły, że notariusz świadczy usługi na ich terytorium w ramach wolnego zawodu i jest funkcjonariuszem publicznym, a jego działalność nie podlega przepisom dotyczącym swobody przedsiębiorczości.
Trybunał zauważył jednak, że zasadniczym zadaniem notariusza, jako funkcjonariusza publicznego, jest nadawanie czynnościom prawnym charakteru urzędowego. Podkreślił, że nadaniu charakteru dokumentu urzędowego podlegają czynności lub umowy, do których strony przystąpiły swobodnie. Pośrednictwo notariusza zakłada zatem wcześniejszą zgodę lub zgodną wolę stron. W związku z tym powierzona notariuszom czynność nadania charakteru dokumentu urzędowego nie wiąże się z bezpośrednim i szczególnym udziałem w wykonywaniu władzy publicznej.
