– Przez wiele lat mieszkałem i pracowałem za granicą. Teraz przebywam na stałe w Polsce, ale nie jestem tu zameldowany. Otrzymuję emeryturę z Niemiec za pośrednictwem polskiego banku i tam płacę podatek. Czy muszę rozliczać się również w Polsce?

– pyta czytelnik.

Opodatkowanie zagranicznych emerytur zależy od kilku czynników, m.in. od kraju wypłacającego świadczenie, zapisów umowy podatkowej z danym państwem oraz miejsca zamieszkania osoby otrzymującej wypłatę.

W pierwszej kolejności należy się zastanowić, czy emeryt ma miejsce zamieszkania w Polsce. Będzie tak, gdy posiada tu centrum interesów osobistych lub gospodarczych (np. rodzina, mieszkanie, firma) lub przebywa na terytorium RP dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Przepisy te nie odwołują się do zameldowania, ale do miejsca pobytu. Jeśli więc czytelnik przebywa na stałe w Polsce i ma tu bliskich oraz mieszkanie, to należy uznać, że jest polskim rezydentem podatkowym.

Jeśli chodzi o sposób rozliczenia, to decydujące znaczenie mają zapisy umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Niemcami. Przewiduje ona nieco inne regulacje niż obowiązujące w porozumieniach z innymi krajami. Zwykle zagraniczne emerytury należy opodatkować w kraju.

Zwykle zagraniczne emerytury należy  opodatkować w Polsce

Stosownie natomiast do art. 18 ust. 2 umowy z Niemcami z 2003 r. obowiązującej od 1 stycznia 2005 r. emerytury i podobne świadczenia lub renty z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce podlegają opodatkowaniu tylko w Niemczech.

Jak wynika z informacji niemieckiego Federalnego Ministerstwa Finansów, ubezpieczenie społeczne z tego kraju składa się z pięciu działów:

Wszystkie wymienione tu wypłaty podlegają opodatkowaniu wyłącznie za granicą. Jeśli czytelnik otrzymuje pieniądze z któregoś z pięciu działów ustawowego ubezpieczenia, to nie musi wykazywać ich w polskim zeznaniu podatkowym.

Ale uwaga:

inaczej będzie z innymi świadczeniami emerytalno-rentowymi, które nie należą do wymienionych pięciu kategorii. Należy je rozliczyć tylko w Polsce. Potwierdza to m.in.

interpretacja dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 19 września 2012 r. (IPTPB2/415-427 /12-4/MP)

.