[b]RZ: Jaki jest cel lądowej operacji w Strefie Gazy?[/b]

[b]Szmuel Bar:[/b] Chcemy zabić tylu terrorystów i zniszczyć tyle ich infrastruktury, żeby pozbawić Hamas kłów. Żeby przekonać tę organizację, iż nie opłaca się jej ostrzeliwać rakietami południowego Izraela. Chodzi o naszą siłę odstraszania. Oczywiście, gdy wyjdziemy z Gazy, Hamas nie będzie całkowicie zniszczony i wciąż będzie miał część swoich militarnych możliwości. Jego przywódcy będą się jednak bali zaatakować.

[b]Czyli nie ma mowy o obaleniu reżimu Hamasu?[/b]

Nie. Być może jednak reżim ten sam się rozsypie. Już teraz ta organizacja nie może właściwie funkcjonować. Im dłużej będzie trwała ta operacja, w tym gorszej kondycji będzie Hamas. Jeżeli społeczność międzynarodowa podejmie decyzję, że po wojnie kontrolę nad Strefą Gazy przejmują wojska międzynarodowe – arabskie, unijne czy jakiekolwiek inne – nie sądzę, by ta organizacja mogła temu przeciwdziałać.

Nasz obecny cel jest jednak ograniczony. Chcemy, żeby na naszych obywateli na południu kraju nie spadały już palestyńskie rakiety.

[b]W jaki sposób izraelska armia zamierza to osiągnąć? Wejdzie do miasta Gazy?[/b]

Nie sądzę, by ktoś podjął takie ryzyko. I nie chodzi tu nawet o straty, jakie ponieślibyśmy w walkach w mieście, ale o te, które poniosłaby ludność cywilna. Musielibyśmy bowiem zastosować taką taktykę jak Amerykanie w Iraku czy Afganistanie. Zrównać miasto z ziemią za pomocą lotnictwa, a następnie zająć ruiny. Na to nigdy nie pozwoliłaby nam opinia publiczna i społeczność międzynarodowa. Militarnie możemy to zrobić, politycznie – nie.

[b]Mówi pan, że Izrael nie chce zabijać cywilów. Ale przecież cywile giną.[/b]

Cywile stanowią 20 procent wszystkich strat. To jak na standardy dzisiejszych wojen odsetek wyjątkowo niski. Naprawdę staramy się unikać strat wśród zwykłych ludzi.

[b]W jaki sposób?[/b]

Na przykład dzwonimy do wszystkich w budynku i informujemy ich, że mają pięć minut na jego opuszczenie, bo chcemy go zniszczyć. Wiemy, że w ten sposób ostrzegamy również terrorystów, ale cywile są najważ- niejsi. Mamy nawet specjalne pociski, o których mówimy „puknięcie w dach”. Strzela się nimi w róg budynku. Nie wywołują zniszczeń, jedynie wprawiają budynek w silne wibracje. Ma to spowodować ucieczkę ludzi na ulicę. Wie pan, co wtedy robi Hamas? Straszy ludzi bronią i wygania ich na dach. Tak by pilot zobaczył na nim tłum cywilów i zrezygnował ze zniszczenia celu. Za zabitych cywilów odpowiada więc Hamas.