Informacja publiczna: dziennikarz nie dostanie więcej bez legitymacji prasowej czy upoważnienia

Dostęp do informacji publicznej to prawo każdego, także dziennikarza. Jednak ich, ze względu na szersze uprawnienia, obowiązują bardziej restrykcyjne wymagania. Potwierdza to jeden z ostatnich wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W sprawie chodziło o informacje o jednym z zarządów okręgowych Polskiego Związku Łowieckiego. Dziennikarz zapytał m.in., kto jest obecnie przewodniczącym zarządu i od jakiego dnia zajmuje tę funkcję. Ile dni przebywał na urlopie wypoczynkowym, a ile na bezpłatnym lub okolicznościowym w 2013 r. Czy i ile dni przebywał na delegacjach służbowych w 2013 r.

Reagując na wniosek, przewodniczący związku zwrócił się do redaktora naczelnego dziennika o przesłanie kopii legitymacji dziennikarskiej wnioskodawcy oraz upoważnienia, na które się on powołał.

Naczelny dokumentów nie przedstawił. Za to złożył skargę do sądu administracyjnego na bezczynność w sprawie udzielenia informacji prasowej.

Skarżący zarzucił związkowi naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej przez bezczynność w udzieleniu informacji publicznej prasie. Tłumaczył, że sporny wniosek dotyczy udzielenia informacji o charakterze publicznym i jest skierowany do podmiotu wykonującego zadania publiczne. Pomimo że pochodzi od przedstawiciela prasy, podlegał rozpatrzeniu w trybie przepisów o dostępie do informacji publicznej.

Dopytywanie się o legitymację i upoważnienie ma uzasadnienie w przepisach

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie nie dopatrzył się w sprawie bezczynności. Sąd godził się, że do momentu potwierdzenia posiadania przez wnioskującego o dostęp do informacji publicznej statusu dziennikarza nie było możliwości udzielenia prasie odpowiedzi na sporny wniosek.

W ocenie sądu dziennikarz już w chwili złożenia wniosku powinien wykazać, że pozostaje w stosunku pracy z redakcją albo zajmuje się taką działalnością na rzecz i z upoważnienia redakcji.

Wystąpienie o informację publiczną nie zwalnia osoby tytułującej się dziennikarzem od obowiązku potwierdzenia, że jest ona przedstawicielem prasy. Ten wniosek opiera się na ogólnej zasadzie wymagającej wykazania stosownego umocowania od osób działających w imieniu innego podmiotu prawa.

Skargę kasacyjną naczelnego oddalił też NSA. Zauważył, że prawo prasowe daje szersze prawo żądania informacji niż ustawa o dostępie do informacji publicznej. Szerszy jest też krąg podmiotów, od których media mogą się domagać informacji. Są to uprawnienia istotne z punktu widzenia społeczeństwa.

Dlatego zdaniem NSA osoba, do której zwraca się wnioskodawca, musi być pewna, że jest on przedstawicielem prasy. Weryfikacja ta jest możliwa dzięki legitymacji dziennikarskiej lub upoważnieniu od redaktora naczelnego.