Wskaźnik zadłużenia samorządu terytorialnego do zmiany

Konwent Powiatów Województwa Dolnośląskiego negatywnie ocenił uregulowania dotyczące limitu zadłużenia samorządu terytorialnego, zawarte w art. 243 ustawy o finansach publicznych.

Przepis ten ustala nieprzekraczalne wysokości kwot przypadających do spłaty w danym roku budżetowym z tytułu długu zaciągniętego przez gminę czy powiat.

– Mechanizm ten zamiast pozwalać na wcześniejszą spłatę zadłużenia wymusza na samorządzie wydłużanie okresów jego spłaty – mówi Piotr Lech, starosta milicki i  przewodniczący konwentu.

W efekcie samorząd w danym roku płaci niższe raty, ale ponieważ spłata trwa dłużej, to de facto oddaje więcej.

7 lat powinien wynosić okres, dla którego liczony jest indywidualny wskaźnik zadłużenia

Potwierdza to Jan Grabiec, starosta legionowski.

– Samorząd, chcąc dokończyć inwestycję, jest zmuszany do zaciągania zobowiązania nie na lat pięć, tylko na okres dłuższy, np. dziesięcioletni – mówi starosta Grabiec. – W konsekwencji aby zmieścić się w limitach „do spłaty", pozyskujemy na rynku droższy pieniądz – tłumaczy starosta Grabiec.

– Generalna zasada, jaką wprowadza art. 243 ustawy o finansach publicznych, że zadłużać się można tylko na poziomie, który można spłacić, jest do bólu logiczna – mówi Andrzej Porawski, dyrektor Biura Związku Miast Polskich. – Nigdy też z nią nie dyskutowaliśmy, co nie oznacza, że do sposobu jej realizacji nie można mieć zastrzeżeń – dodaje samorządowiec.

Przykładem może być fakt, że do wyliczenia wskaźnika zadłużenia przyjęto zbyt krótki okres – trzy lata.

– To o wiele za mało czasu. Wskaźnik liczony dla trzyletniego okresu jest zupełnie nieobiektywny – mówi Porawski. – Powinien to być okres co najmniej siedmioletni, czyli trwający tyle, na ile samorząd opracowuje średniookresową strategię rozwoju – dodaje.

Stanowisko to podziela Jan Grabiec.