Wczoraj Europejski Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu (sygnatura akt: 33846/07) rozstrzygnął skargę dwóch prawników przeciw Polsce za naruszenia art. 8 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka.
Szymon Węgrzynowski i Tadeusz Smolczewski twierdzili, że skoro artykuł, który sąd uznał za zniesławiający ich, można przeczytać w Internecie, narusza to ich prawo do poszanowania życia prywatnego i dobrego imienia.
ETPCz uznał, że sądy nie mogą zmieniać historii przez nakazywanie usuwania z domeny publicznej wszystkich śladów naruszających prawo. A archiwa internetowe stanowią źródło wiedzy, które uzupełnia prawo mediów do stania na straży demokracji.
W 2000 r. „Rzeczpospolita" opublikowała artykuł, który prawomocnym wyrokiem został uznany za zniesławiający prawników. Sądy nakazały redakcji przeprosiny i wpłacenie 30 tys. zł na cele charytatywne.
W 2004 r. prawnicy odkryli, że artykuł jest dostępny w Internecie. Wytoczyli więc kolejne powództwo – tym razem o usunięcie tekstu z archiwów internetowych i zadośćuczynienie w wysokości 11 tys. zł. Sąd Okręgowy w Warszawie oddalił skargę prawników. Uznał, że zmuszanie gazety do usunięcia artykułu z sieci mijałoby się z celem i byłoby przejawem cenzury. Ponadto prawnicy zostali już publicznie przeproszeni. Sąd Apelacyjny w Warszawie oddalił apelację, a Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia sprawy do rozpoznania.
Prawnicy złożyli skargę do ETPCz. Ten orzekł, że nakazanie usunięcia artykułu z Internetu naruszałoby prawo społeczeństwa do rzetelnej informacji, gwarantowane przez art. 10 Europejskiej Karty Praw Człowieka. Trybunał podkreślił, że artykuł w sieci został opublikowany jednocześnie z wydaniem papierowym, a skarżący nie żądali jego usunięcia z Internetu w pierwszym procesie, który wygrali.
Trybunał zwrócił też uwagę, że polski sąd, nakazując przeprosiny, nie sugerował gazecie, by usunęła artykuł z sieci. Ponadto sądy miały świadomość, że artykuł został zamieszczony w Internecie. Sugerowały bowiem, by redakcja dodała przy nim informację o uznaniu go za zniesławiający.
