Kryptowaluty jako narzędzie prania brudnych pieniędzy

Wzrost popularności kryptowalut, ich zdecentralizowany charakter, anonimowa natura oraz ograniczona kontrola regulacyjna sprawiają, że coraz częściej stanowią one narzędzie legalizacji środków uzyskiwanych z działalności przestępczej. Ponadto sam obrót kryptoaktywami wiąże się z szeregiem ryzyk, do których zalicza się m.in. wysoką zmienność ich wartości, ich wysoce spekulatywny charakter, brak jednoznacznej i powszechnie akceptowalnej wartości ekonomicznej oraz przede wszystkim bardzo wysokie ryzyko nadużyć i utraty środków. Wynikają one przede wszystkim z braku nadzoru działalności giełd oraz kantorów kryptowalutowych ze strony KNF (poza obszarem świadczenia usług płatniczych). W Polsce, podobnie jak w większości krajów Unii Europejskiej, aktualnie brak jest bowiem regulacji działalności dostawców usług wymiany walut wirtualnych (tzw. Crypto Assets Service Providers, CASP), poza przepisami ustawy z 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (dalej: AML).