Rzeczpospolita: Od piętnastu lat jest pan poza wielką polityką. Jak wygląda scena polityczna, gdy patrzy się na nią z boku i z perspektywy Lublina?

Dariusz Wójcik, były wicemarszałek Sejmu z KPN: Nie odkryję zapewne Ameryki, gdy powiem, że moim zdaniem jest sztucznie zabetonowana przez pozorną wojnę między PO i PiS, a także przez system wyborczy i finansowanie partii z budżetu. Największe ugrupowania dostają takie pieniądze, których inne nie są w stanie legalnie zgromadzić, żeby zorganizować kampanię wyborczą na porównywalnym poziomie.

Dlaczego wojna między PO a PiS jest pozorna?

Bo obie partie niewiele się różnią pod względem programowym. Ich kandydaci na prezydenta – Bronisław Komorowski i Andrzej Duda – mówią prawie to samo, mają te same hasła, nawet wyrażają się podobnie. Dlatego te podziały są sztuczne.

Chce pan powiedzieć, że nie ma znaczenia, czy wyborca zagłosuje na Komorowskiego czy na Dudę?

Nie ma, bo to nie jest rzeczywista alternatywa. Co gorsza, przy obecnym systemie nie ma szans, żeby pojawiła się jakaś inna opcja polityczna. Gdyby partie były finansowane z odpisów podatkowych, wtedy musiałyby się bardziej starać, zabiegać o wyborców. I konkurencja na scenie politycznej byłaby bardziej uczciwa.

Powiedział pan, że PO i PiS niewiele się różnią programowo, toczą pozorną wojnę. A mimo to od dekady święcą triumfy na scenie politycznej.

To prawda, bo PO i PiS zręcznie rozgrywają społeczeństwo. Doprowadziły do sytuacji, w której przeciwnicy PiS są automatycznie zwolennikami PO i odwrotnie. Ta polaryzacja oparta jest na emocjach, a nie na programie. Duda jest tylko pozornie przeciwnikiem Platformy, a Komorowski przeciwnikiem PiS. Jako wyborcy wszyscy dajemy im się robić w konia, bo powinniśmy szukać kogoś innego. Niestety, na naszym rynku politycznym nie ma postaci i ugrupowań z wyrazistymi ideami programowymi. Jeżeli ktoś jest wyrazisty, to jednocześnie głosi nierealny program, jak Janusz Korwin-Mikke. Jego postulaty na pierwszy rzut oka wydają się racjonalne, ale przy bliższym oglądzie widać, że wdrożone w życie doprowadziłyby do katastrofy państwa.