4 zł tygodniowo przez rok !
Promocja dotyczy rocznej subskrypcji pakietu RP.PL z The New York Times.
Autentyczne dziennikarstwo na cały rok.
Kliknij i poznaj szczegóły oferty
Reklama
Michel Houellebecq - prorok świata pozbawionego nadziei
W houellebecqowskiej wizji świata Zachód jest pejzażem szarym i bez nadziei. Tradycyjne więzi społeczne zastępowane są przez więzi intelektualne oparte na prawach liberalnego rynku. Jednostka w obliczu postępującej katastrofy przestaje być podmiotem i staje się trybikiem w liberalnej manufakturze zagłady.
Michel Houellebecq tuż przed drugą turą wyborów prezydenckich był specjalnym gościem „Programu politycznego” France 2. „Społeczeństwo francuskie jest zblazowane i zmęczone” – powtarzał swoją starą śpiewkę ponowoczesny prorok.
Michel Houellebecq w swej prozie odzwierciedla aktualny stan francuskiego społeczeństwa. Co prawda w „Uległości" przewiduje, że islamiści zastąpią elity V Republiki, ale to zawoalowany, metaforyczny przekaz. Francuzi byli na tyle zdesperowani, zdeprymowani, że zagłosowali za dużą zmianą, za eksperymentem. Houellebecq uchwycił pewien mechanizm zachowań wyborczych, który rzeczywiście miał miejsce. Społeczeństwo francuskie jest zmęczone starymi elitami politycznymi, arystokracją, którą ogląda od 30 lat, i je wymieniło. Jednak nowo mianowany lewicowo-prawicowy rząd Édouarda Philippe'a wcale nie zrywa całkowicie z rządową arystokracją i to może stanowić problem dla filozofii „odnowy" prezydenta Emmanuela Macrona. Być może kieruje się strachem przed elitą?
Pozostało jeszcze 94% artykułu
Reklama
Plus Minus
„Limpopo”: Krokodyla nakarm mi luby
W „Limpopo” każdy z graczy zostaje groźnym zielonym gadem…
Plus Minus
„Islander: Wygnanie”: Europa po złej stronie
Dostajemy doświadczenie świata, w którym role ofiar i strażników zmieniają się szybciej niż w kalejdoskopie.
Plus Minus
„Slow Work. Jak pracować mniej i mądrzej”: W rytmie slow
Potrzebujemy nowego podejścia do pracy, które pozwoli nam działać skuteczniej, ale bez wyniszczającego tempa.
Plus Minus
Gość „Plusa Minusa” poleca. Dr hab. Dagmara Woźniakowska: Lubię wyraźne zakończenia
Nawet najbardziej szokujące sceny, które mogą wydawać się nieprawdopodobne, mają swoje potwierdzenie w rzeczywis...
Plus Minus
„The Ballad of Wallis Island”: Wyspa smutków i radości
„Niektórych rzeczy nie da się odzyskać”, a skoro tak, to najwyższa pora ruszyć do przodu.
Plus Minus
W teatrze nikt nie umiera za dawne grzechy
Gdy w finale Mozartowskiego arcydzieła Hubert Zapiór zawieszony jak cyrkowiec wysoko pod kopułą sceny wykonuje w...
