PRAWO PRACY

Kiedy można zwolnić związkowca?

wyrok Sądu Najwyższego z 19 maja 2011 r. (sygn. I PK 221/10)

Stan faktyczny:

Po zakończeniu protestu spółka wręczyła kilku związkowcom wypowiedzenia. Jednemu z nich postawiła zarzut naruszenia nietykalności cielesnej innego pracownika (górnik-związkowiec  podszedł do grupki rozmawiających i uderzył go daszkiem kasku w podstawę nosa). Drugi ze zwolnionych stracił zatrudnienie za oplucie innego pracownika.

Podczas procesu związkowcy tłumaczyli, że zarzuty pracodawcy były mocno przesadzone. Jednak ani sąd rejonowy, ani sąd okręgowy nie przywróciły ich do pracy. Ten drugi stwierdził nawet, że związkowcom nie należą się odszkodowania.

SN orzekł:

Nie ma żadnego uzasadnienia do działań sprowadzających się do przemocy fizycznej czy naruszania dóbr osobistych. Tym bardziej że podczas strajku, gdy pracownik ucieka się do przemocy związanej z różnicą poglądów na ten protest, może to mieć znacznie dalej idące skutki.

Czytaj więcej w artykule: Związkowiec nie może pluć na przeciwnika strajku

Autopromocja
CFO Strategy & Innovation Summit 2021

To już IV edycja kongresu dla liderów świata finansów

WEŹ UDZIAŁ

VAT

Czy obrót można zmniejszyć na podstawie noty?

wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 maja 2011 r. (sygn. I FSK 783/10 i I FSK 819/10)

Stan faktyczny:

Spółka spytała izbę, czy ma prawo do obniżenia obrotu w VAT, jeśli posiada tylko notę obciążeniową i nie wystawia z tego tytułu faktury korygującej. Jej zdaniem udzielanie rabatu uprawniało ją do obniżenia obrotu wyłącznie na podstawie noty obciążeniowej uzyskanej od klienta (lub noty uznaniowej wystawionej przez siebie).

Organ podatkowy uznał, że  korekta obrotu jest możliwa tylko na podstawie wystawionej faktury korygującej. WSA podzielił zdanie podatnika,

NSA orzekł:

Podatnik, który udzielił rabatu, nie może skutecznie zmniejszyć podstawy opodatkowania do celów VAT, jeśli posiada tylko notę obciążeniową lub uznaniową

Czytaj więcej w artykule: Tylko faktura korygująca pozwala obniżyć obrót

Czy zwolnienie podmiotowe zamyka drogę do odliczenia VAT?

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 maja 2011 r. (sygn. FSK 825/10

)

Stan faktyczny:

Podatniczka korzystała w zakresie VAT ze zwolnienia podmiotowego. Podczas kontroli podatkowej w 2008 r. organ ustalił, że już w lipcu 2007 r. przekroczyła kwotę uprawniającą do zwolnienia z VAT. To oznaczało, że musi złożyć zgłoszenie rejestracyjne do celów VAT.

Uczyniła to, ale jednocześnie postanowiła skorygować deklaracje VAT-7 za okres od lipca 2007 r. do maja 2008 r. Dokonując korekty rozliczyła VAT wynikający z faktur wystawionych w latach 2003-2006.

Fiskus stwierdził, że podatniczka nie miała prawa do odliczenia podatku za okres, gdy korzystała ze zwolnienia z VAT. Podatniczka nie zgodziła się z tym stanowiskiem.

NSA orzekł:

Podatnik nie ma prawa do odliczenia VAT z faktur otrzymanych przed dniem utraty albo rezygnacji ze zwolnienia podmiotowego.

Czytaj więcej w artykule: Przywilej wyłącza prawo do odliczenia VAT

Który urząd potwierdza eksport towarów?

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 maja 2011 r. ( sygn. I FSK 624/10)

Stan faktyczny:

Spółka wystąpiła z wnioskiem o interpretację w sprawie uznania za eksport wywozu towarów z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego. Wyjaśniła, że wysyła swoje wyroby do krajów trzecich, tj. poza terytorium Unii Europejskiej. Miała jednak tylko dokument celny z kraju UE innego niż Polska, nie posiadała dokumentu typu IE-599. Zapytała, czy taka transakcja to eksport towarów i czy jest to eksport bezpośredni czy pośredni?

Organ uznał, że spółka nie dokonuje eksportu, bo wywóz towarów nie nastąpił z terytorium Polski bezpośrednio poza obszar Wspólnoty.

NSA orzekł:

Definiując eksport ustawodawca mówi o dowodzie potwierdzającym wywóz przez „urząd celny określony w przepisach celnych. Generalnie – jeżeli nie zachodzą szczególne okoliczności – właściwym do rozpoczęcia procedury wywozu jest krajowy urząd celny. Spółka nie wykazała, że zachodzą szczególne okoliczności.

Czytaj więcej w artykule: Potwierdzenie eksportu towarów musi wystawić urząd krajowy

CIT

Czy są kosztem odpisy amortyzacyjne od aportowanych środków trwałych?

wyrok Wojewódzkiego Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 28 kwietnia 2011 r. (sygn. III SA/Wa 2073/10)

Stan faktyczny:

Spółka nabyła w drodze aportu nieruchomość z budową w toku. Wartość aportu została przekazana na kapitał zakładowy w części odpowiadającej wartości nominalnej udziału objętego przez spółkę wnoszącą, a w pozostałej części na kapitał zapasowy.

Po rozpoczęciu użytkowania budynku spółka spytała, czy przysługuje jej prawo do amortyzacji podatkowej budynku od wartości początkowej obejmującej nakłady inwestycyjne otrzymane w drodze aportu oraz dalsze nakłady przez nią poczynione. Organ podatkowy odpowiedział, że nie.

WSA orzekł:

Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów tylko odpisy amortyzacyjne odpowiadające części aportu przekazanej na kapitał zakładowy.

Czytaj więcej w artykule: Amortyzacja nieruchomości z budową wniesionej aportem

Czy można zaliczyć do kosztów niezamortyzowaną część inwestycji w wynajmowanym lokalu w razie przedterminowego, przymusowego zakończenia najmu?

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 3 lutego 2011 r. (sygn. I SA/Po 810/10)

Stan faktyczny:

Prezes UOKiK wyraził zgodę na przejęcie jednej spółki przez drugą, pod warunkiem trwałego i nieodwracalnego wyzbycia się przez spółkę przejmującą wszelkich praw, w tym praw najmu do 38 placówek sklepowych. Spółka zastosowała się do decyzji. W efekcie wykreśliła z ksiąg rachunkowych wiele inwestycji poczynionych w obcych środkach trwałych. Spółka chciała wrzucić w koszty niezamortyzowaną część inwestycji w obcym środku trwałym. Jednak fiskus zanegował to prawo, twierdząc, że nie doszło do fizycznej likwidacji środka trwałego.

WSA orzekł:

Art. 16 ustawy o CIT zawiera zamknięty katalog wydatków, które nie podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów. W tym katalogu ustawodawca nie wymienia strat powstałych w związku z likwidacją nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli likwidacja nastąpiła z innych przyczyn aniżeli wymieniona w art. 16 ust. 1 pkt 6. Oznacza to, że straty te są kosztem.

Czytaj więcej w artykule: Przymusowa likwidacja inwestycji pozwala na rozliczenie straty

Czy dochód z lokat terminowych u przedsiębiorcy działającego w specjalnej strefie ekonomicznej jest zwolniony z podatku?

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 kwietnia 2011 r.  (sygn. II FSK 2039/09)

Stan faktyczny:

Spółek działająca w SSE spytała izbę, czy zwolnieniem, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, są objęte dochody (odsetki) z lokat overnight, w przypadku gdy lokowane środki pochodzą z nadwyżek środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku bieżącym.

Organ podatkowy odpowiedział, że nie. Stwierdził, że dochody z odsetek od lokat terminowych, w tym również lokat overnight, nie są dochodami ze źródła przychodów, jakim jest działalność określona w zezwoleniu strefowym, lecz uzyskanymi na skutek wykonania określonych operacji finansowych, których celem jest pomnożenie zgromadzonego kapitału.

NSA orzekł:

Lokowanie funduszy na rachunkach terminowych, nawet przyporządkowanych do rachunków bieżących, ma na celu pomnożenie środków pieniężnych i stanowi działalność odrębną, niezależną od działalności prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia. Odsetki z lokat overnight mogłyby korzystać ze zwolnienia z CIT, gdyby odpowiednie zapisy, dotyczące w szczególności rodzaju działalności prowadzonej przez spółkę, znalazły się z zezwoleniu na prowadzenie działalności w specjalnej strefie ekonomicznej.

Czytaj więcej w artykule: Lokaty overnight nie korzystają z preferencji

Kiedy wydatki na emisję obligacji są kosztem?

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 maja 2011 r. (sygn. III SA/Wa 2029/10)

Stan faktyczny:

Polska firma powołała do emisji obligacji spółkę w Szwecji. Umowa pożyczki między spółkami przewidywała oprocentowanie pokrywające zarówno odsetki od obligacji, jak i bieżące koszty funkcjonowania spółki celowej. Z umowy wynikało też, że polska spółka dodatkowo poniesie nieujęte w odsetkach koszty związane z emisją. Spółka chciała pomniejszyć przychód zarówno o odsetki, jak i o część dodatkowych wydatków.

WSA orzekł:

Spółka może pomniejszyć przychód zarówno o odsetki, jak i o część dodatkowych wydatków. Nie ujmie w kosztach tylko wydatków bezpośrednio związanych z emisją obligacji, ponieważ są to koszty emitenta. Strony transakcji nie mogą cedować na siebie na podstawie umów cywilnoprawnych kosztów uzyskania przychodu.

Czytaj więcej w artykule: Pokrycie kosztów emisji nie pomniejsza przychodu

PCC

Czy fiskus może nałożyć sankcyjną stawki PCC w razie ujawnienia, że od otrzymanej pożyczki nie został zapłacony podatek?

wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 kwietnia 2011 r. (II FSK 2104/09 i II FSK 2105/09)

Stan faktyczny:

Organy podatkowe ujawniły w trakcie kontroli w zakresie VAT, że podatnik nie złożył deklaracji i nie zapłacił podatku od czynności cywilnoprawnych (dalej PCC) od umów pożyczek. Na żądanie kontrolujących podatnik złożył zgodne ze stanem faktycznym oświadczenie, w którym potwierdził, że pożyczki otrzymał.

Organ podatkowy potraktował to jako „powołanie się" podatnika na fakt zawarcia umowy pożyczki, od której nie został zapłacony należny PCC. Wszczął więc postępowanie podatkowe w zakresie PCC i wymierzył go według sankcyjnej 20-proc. stawki.

NSA orzekł:

Ujawnienie podczas kontroli, że podatnik otrzymał pożyczkę, od której nie zapłacił podatku, nie jest podstawą do zastosowania dziesięciokrotnie wyższej od podstawowej stawki podatku od czynności cywilnoprawnych.

Czytaj więcej w artykule: Sankcje w PCC nie tak dotkliwe, jak chciałby fiskus

PODATEK OD NIERUCHOMOŚCI

Czy kanalizacja kablowa wraz z przewodami w niej ułożonymi podlega podatkowi od nieruchomości ?

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego  z 13 kwietnia 2011 (sygnatura akt: II FSK 144/10)

Stan faktyczny:

Spółka prowadząca działalność na rynku telekomunikacyjnym wyłączyła z podstawy opodatkowania linie kablowe położone w kanalizacji kablowej. Organy podatkowe obydwu instancji  a następnie WSA zgodnie zaliczyły te obiekty do objętych podatkiem od nieruchomości. Ich zdaniem opodatkowaniu podlegają sieci telekomunikacyjne, a ich funkcjonalnymi elementami są przewody ułożone w kanalizacji kablowej.

Firma wniosła skargę do NSA. Argumentowała, że linie kablowe nie są instalacjami lub urządzeniami stanowiącymi całość techniczno-użytkową z kanalizacją.

NSA orzekł:

Nie można traktować przewodów w kanalizacji kablowej samoistnie w oderwaniu od całości sieci telekomunikacyjnej. Kable i kanalizacja, w której zostały umieszczone, pozostają ze sobą  w związku funkcjonalnym i technicznym, bez znaczenia jest brak ich trwałego fizycznego połączenia. Podlegają więc opodatkowaniu od nieruchomości.

Czytaj więcej w artykule: Kabel to opodatkowana część budowli

ZALEGŁOŚCI PODATKOWE

Kiedy prezesi powinni złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości spółki?

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 maja 2011 (I FSK 861/10).

Stan faktyczny:

Organ podatkowy przeniósł odpowiedzialność za długi podatkowe spółki za grudzień 2003 oraz styczeń i marzec 2004 na jej byłego prezesa i wiceprezesa. Obaj bronili się podkreślając, że aby określić termin, w którym należało złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości spółki, należało powołać biegłego. Sami uważali, że taki wniosek można było złożyć dopiero na początku 2004 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie orzekł, że przesłanka ogłoszenia upadłości istniała już na początku 2000 r. Potwierdza to uzasadnienie do wniosku o ogłoszenie upadłości oraz załączone do niego dokumenty. Twierdzenie, że problemy z regulowaniem należności były  przejściowe, nie ma swojego uzasadnienia w dokumentach finansowych spółki.

NSA orzekł:

Jeżeli członkowie zarządu spółki mieli świadomość jej niewypłacalności, ale uznali, że ma ona charakter przejściowy i dlatego nie wystąpili o ogłoszenie upadłości, to wzięli na siebie odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki.

Czytaj więcej w artykule: Za nadmierny optymizm prezes może drogo zapłacić

KONTROLA PODATKOWA

Czy organ może wydać decyzję bez kontroli?

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (sygn. I SA/Po 708/10)

Stan faktyczny:

Organy kontroli skarbowej wszczęły w 2009 r. postępowanie w firmie podatnika i stwierdziły, że w 2005 r. odliczył on VAT z faktur wystawionych przez nieistniejące podmioty. Podatnik odwołał się od decyzji, wskazując, że pod pozorem postępowania kontrolnego przeprowadzono de facto kontrolę bez wcześniejszego zawiadomienia o zamiarze jej wszczęcia.

WSA orzekł:

Organ nie mógł wydać decyzji określającej wysokość podatku na podstawie materiału dowodowego uzyskanego w toku postępowania kontrolnego bez przeprowadzenia kontroli.

Czytaj więcej w artykule: Fiskus nie zaskoczy firmy

POSTĘPOWANIE PODATKOWE

Czy rozpatrywanie pytania przez ETS może być powodem zawieszenia postępowania podatkowego?

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (sygn. III SA/ Po 116/11)

Stan faktyczny:

Spółka domagała się stwierdzenia nadpłaty w PCC, który zapłaciła z tytułu otrzymanych od udziałowca pożyczek. Ponieważ w podobnej sprawie WSA z Gliwic skierował do Trybunału Sprawiedliwości UE pytanie prejudycjalne,  izba skarbowa uznała, że powinna zawiesić postępowanie, czekając na wykładnię przepisów dokonaną przez Trybunał. Spółka zaskarżyła postanowienie izby o zawieszeniu postępowania.

WSA orzekł:

Rozpatrywanie pytania przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej nie jest powodem zawieszenia postępowania podatkowego. Wydanie decyzji, która następnie okaże się nietrafna w świetle rozstrzygnięcia Trybunału, będzie podstawą do wznowienia postępowania

Czytaj więcej w artykule: Fiskus nie może czekać na trybunał

AKCYZA

Czy aromaty spożywcze podlegają akcyzie?

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach 26 kwietnia 2011 (sygn. III SA/Gl 1899-1901/10)

Stan faktyczny:

Spółka nabywała i wykorzystywała w produkcji aromaty spożywcze zawierające alkohol. Prowadziła dwa składy podatkowe. Dla jednego z nich nabyła wewnątrzwspólnotowo aromaty w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, z przeznaczeniem do wykorzystania w produkcji napojów bezalkoholowych. Po jakimś czasie przenosiła część aromatów i wykorzystywała je w drugim zakładzie, mimo że nie miała zezwolenia na prowadzenie w nim produkcji.

Organ podatkowy zażądał od spółki podatku akcyzowego, uznając, że wraz z wyprowadzeniem aromatów ze składu doszło do zakończenia procedury zawieszenia poboru akcyzy. Spółka twierdziła, że przemieszczenie aromatów między zakładami nie doprowadziło do zakończenia tej procedury.

WSA orzekł:

Przemieszczenie wyrobów między składami nie naruszało warunków zwolnienia, a esencje zostały wprowadzone i wykorzystane zgodnie z przeznaczeniem w składzie mającym zezwolenie na produkcję.

Czytaj więcej w artykule: Sporne zwolnienie z akcyzy dla aromatów spożywczych

DOTACJE

Czy za wyłudzenie płatności z ARMIR grozi sankcja z kodeku karnego?

wyrok Sądu Najwyższego z 19 maja 2011 r. (I KZP 3/11).

Stan faktyczny:

Ryszarda B. został oskarżony o to, że wyłudził z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa płatności do gruntów rolnych. Prokurator stawiał mu zarzut z art. 297 kodeksu karnego (wyłudzenie dotacji), za co grozi od trzech miesięcy do pięciu lat więzienia. Sąd Okręgowy nabrał wątpliwości, czy płatność ta jest dotacją ? Art. 297 kodeksu karnego w przepisie regulującym przestępstwo wyłudzenia wymienia bowiem: kredyt, pożyczkę pieniężną, poręczenie, gwarancję, akredytywę, dotację i subwencję.

SN orzekł:

Za wyłudzenie płatności uzupełniających sprawca może odpowiadać na podstawie kodeksu karnego

Czytaj więcej w artykule: Płatności też można wyłudzić

PRAWA AUTORSKIE


Jak ustalić wynagrodzenie za naruszenie praw autorskich?

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie (sygnatura akt VI ACa 1160/10)

Stan faktyczny:

Syndyk spółki Micromedia domagał się zasądzenia wynagrodzenia (w potrójnej wysokości) za niezgodne z prawem wykorzystanie programu do korzystania z płyt CD w zaawansowanej technice. Spółka wyprodukowała i udzieliła na te płyty licencji wydawcy „Przeglądu Sportowego", do którego miały być dołączane jako tzw. bezpłatne inserty w trzech numerach gazety. Wydawnictwo  wydało jednak dodatkowo płatną broszurkę, która zawierała niewykorzystane CD z poprzedniej kampanii.

Sąd I instancji zasądził żądaną kwotę przyjmując jako dowód zeznania członka zarządu powoda, że koszty wykonania płyt z broszury wyniosłyby 28 tys. zł, i pomnożył je przez trzy. Innych dowodów nie było; pozwana nie udostępniła dokumentacji o sprzedaży broszury, a biegli odmówili wydania ekspertyz.

SA orzekł:

Doszło do naruszenia praw autorskich poprzez wykorzystanie CD już po terminie licencji i odpłatnie. Jednak wynagrodzenie nie może odpowiadać cenie produkcji płyt, gdyż za to pozwana już zapłaciła, lecz cenie, którą umowa przewidywała za dodruk CD pomniejszonej o cenę produkcji

Czytaj więcej:  Sąd czasem musi wyręczyć ekspertów