Nawet wtedy, gdy złożył wcześniej stałe pełnomocnictwo do reprezentowania danego podatnika.

Tak [b]orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w wyroku z 13 stycznia 2010 r. (I SA/Ol 765/09).[/b]

Podatnik zwrócił się do urzędu skarbowego o rozłożenie należności na raty. Pismo podpisał jego pełnomocnik, doradca podatkowy. Urząd, na podstawie art. 169 § 1 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=582ECDA0581859658EA2BD1E83B507D8?n=1&id=176376&wid=328885]ordynacji podatkowej[/link], wezwał pełnomocnika do usunięcia braków pisma w terminie siedmiu dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego obowiązku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.

Chodziło o dostarczenie oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem pełnomocnictwa do reprezentowania podatnika w przedmiotowym postępowaniu wraz z potwierdzeniem uiszczenia opłaty skarbowej.

[srodtytul]Pełnomocnictwo w aktach[/srodtytul]

W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik wskazał, że w aktach rejestracyjnych podatnika w urzędzie skarbowym znajduje się pełnomocnictwo, które upoważnia go do działania w jego imieniu przed wszystkimi organami podatkowymi i składania oświadczeń woli dotyczących zobowiązań podatkowych.

Skoro wniosek nie został uzupełniony w wyznaczonym czasie, urząd pozostawił go bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu postanowienia powołał [b]wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 kwietnia 2008r. (II FSK 128/08).[/b]

Sąd w nim stwierdził, że art. 137 § 3 ordynacji podatkowej nie pozostawia wątpliwości, że pełnomocnik, chcąc występować w postępowaniu w takim charakterze, jest zobligowany do przedłożenia do akt konkretnej sprawy dokumentu potwierdzającego umocowanie do działania w cudzym imieniu i wyznaczającego jego zakres.

[srodtytul]Dodatkowe koszty dla podatnika[/srodtytul]

Pełnomocnik złożył zażalenie na to postanowienie do izby skarbowej, która również wystosowała wezwanie do złożenia pełnomocnictwa. Z powodu jego niedostarczenia zażalenie pozostawiła bez rozpatrzenia.

Spór doszedł do sądu. Pełnomocnik argumentował, że przywołany przez organy podatkowe wyrok nie ma zastosowania do tej sprawy.

NSA wypowiedział się o obowiązku składania pełnomocnictw w toku postępowań prowadzonych wobec podatnika przez urząd kontroli skarbowej.

Urzędy te nie dysponują aktami rejestracyjnymi podatników, natomiast w rozpatrywanej sprawie każde wejście do systemu komputerowego urzędu skarbowego wskazuje, że dany podatnik ma pełnomocnika. Nadinterpretacja przepisu zastosowana przez organy podatkowe służy, w opinii skarżącego, jedynie do generowania dodatkowych kosztów ponoszonych przez podatnika.

[srodtytul]Urząd nie może domniemywać[/srodtytul]

WSA nie podzielił jednak tych zarzutów, stwierdzając, że z art.137 § 3 ordynacji podatkowej jednoznacznie wynika obowiązek dołączenia dokumentu pełnomocnictwa do akt danej sprawy.

Stałe pełnomocnictwo było ogólne, co powodowało trudności w określeniu, do czego konkretnie ma umocowanie. Urząd skarbowy nie może domniemywać, czy w danej sprawie podatnik jest zastępowany przez pełnomocnika.

Sąd wskazał dodatkowo, że każde działanie pełnomocnika wiąże się z konsekwencjami dla podatnika. Jeżeli podatnik życzy sobie, aby pełnomocnik składał za niego deklaracje, nie oznacza to automatycznie, że życzy sobie również, aby zastępował go w postępowaniu dotyczącym zastosowania ulgi w spłacie należności podatkowej, w szczególności gdy tego rodzaju postępowanie wymaga często przekazywania organom podatkowym różnych poufnych informacji.