Kiedy wycena ma wpływ na wysokość kosztów

Tak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 maja 2008 r. (sygn. III SA/Wa 42/08

).

Sprawa była rezultatem wniosku o interpretację, z którym wystąpiła Mennica Invest sp. z o.o. W 1998 r. udziałowcy wnieśli do jej majątku prawo użytkowania wieczystego gruntu wraz z budynkiem. Spółka wynajęła tę nieruchomość innej firmie. Nie była to jednak typowa umowa najmu. Użytkownik nie był bowiem zobowiązany do płacenia comiesięcznego czynszu. Zamiast niego miał wykonać w budynku określone prace remontowe i modernizacyjne.

W 2007 r. nieruchomość została zwrócona Mennicy Invest. Ta oszacowała jej wartość po modernizacji i wprowadziła do ksiąg rachunkowych. Miesiąc później prawo wieczystego użytkowania gruntu wraz z budynkiem zostało sprzedane. W związku z tym pojawiły się wątpliwości, jak ustalić podatkowe koszty tej transakcji.

Zdaniem spółki powinna to być wartość rynkowa oszacowana po rozwiązaniu umowy najmu. Powołała się na ogólną definicję kosztów zawartą w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. We własnym stanowisku spółka podkreślała, że nie ma w niej mowy o wydatkach. Nie ma więc znaczenia, kto je poczynił. Według spółki nie ulega wątpliwości, że w związku z tą transakcją jej aktywa zmniejszą się o rynkową wartość zbywanego prawa. Z tego powodu ta kwota powinna być zaliczona do kosztów podatkowych.

Ani urząd skarbowy, ani Izba Skarbowa w Warszawie nie zgodziły się z tym. Wskazały, że do celów podatkowych istotna jest tylko aktualizacja, której dokonuje się na podstawie rozporządzenia wydawanego przez ministra finansów zgodnie z art. 15 ust. 5 ustawy o CIT. Nie były one wydawane od 1995 r., ponieważ od tego momentu wskaźnik inflacji nie przekroczył określonego w tym przepisie wskaźnika.

Sprawa trafiła do WSA. Przed sądem spółka podkreślała, że zdaje sobie sprawę z braku wpływu wyceny rachunkowej do celów podatkowych. Jej zdaniem nie przekreśla to jednak uznania jej za dowód tego, że koszty w rozumieniu ustawy o CIT zostały poniesione. I dlatego można je uwzględnić podczas ustalania dochodu ze sprzedaży prawa wieczystego użytkowania nieruchomości.

WSA nie zgodził się z tymi argumentami i oddalił skargę. Poparł stanowisko organów podatkowych, że tylko aktualizacja wyceny dokonywana na podstawie rozporządzenia ministra finansów może wpłynąć na wysokość kosztów uzyskania przychodów.