Tak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 maja 2008 r. (sygn. III SA/Wa 42/08
).
Sprawa była rezultatem wniosku o interpretację, z którym wystąpiła Mennica Invest sp. z o.o. W 1998 r. udziałowcy wnieśli do jej majątku prawo użytkowania wieczystego gruntu wraz z budynkiem. Spółka wynajęła tę nieruchomość innej firmie. Nie była to jednak typowa umowa najmu. Użytkownik nie był bowiem zobowiązany do płacenia comiesięcznego czynszu. Zamiast niego miał wykonać w budynku określone prace remontowe i modernizacyjne.
W 2007 r. nieruchomość została zwrócona Mennicy Invest. Ta oszacowała jej wartość po modernizacji i wprowadziła do ksiąg rachunkowych. Miesiąc później prawo wieczystego użytkowania gruntu wraz z budynkiem zostało sprzedane. W związku z tym pojawiły się wątpliwości, jak ustalić podatkowe koszty tej transakcji.
Zdaniem spółki powinna to być wartość rynkowa oszacowana po rozwiązaniu umowy najmu. Powołała się na ogólną definicję kosztów zawartą w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. We własnym stanowisku spółka podkreślała, że nie ma w niej mowy o wydatkach. Nie ma więc znaczenia, kto je poczynił. Według spółki nie ulega wątpliwości, że w związku z tą transakcją jej aktywa zmniejszą się o rynkową wartość zbywanego prawa. Z tego powodu ta kwota powinna być zaliczona do kosztów podatkowych.
