Oto niektóre z pytań i wyjaśnień:
[b]Czy istnieje fizyczna granica wysokości takich budowli?[/b]
- Teoretycznie nie, bo nic nie przeszkadza technicznie we wzniesieniu się jeszcze wyżej ponad poziom wieżowca w Dubaju (828 metrów). Pewnego dnia dzięki nowym metodom budowania będzie możliwe przekroczenie 1000 metrów. Im jednak wyższa jest konstrukcja, tym większe problemy z bezpieczeństwem, z komfortem użytkowników/mieszkańców i z walką ze skutkami wiatru.
Z ekonomicznego punktu widzenia, to mniej dochodowe przedsięwzięcie, bo im wyżej, tym mniej powierzchni do sprzedania albo wynajęcia. Ponadto bardzo wysoka konstrukcja wymaga bardzo szerokiej podstawy dla lepszego rozłożenia obciążeń, a w gęstej zabudowie dużych metropolii trudno znaleźć takie tereny.
[b]Czy w takich wieżowcach można mieszkać?[/b]
- Ponieważ wahania budowli pod wpływem wiatru wywołują u niektórych osób poważny ból głowy, to ostatnie kondygnacje są w większości przeznaczane na sale wystawowe, gdzie odwiedzające je osoby nie przebywają cały dzień. Nie ma tam raczej biur ani mieszkań — wyjaśnia Jean-Charles du Bellay, ekspert od wysokościowców we francuskiej federacji budownictwa.
Słynny francuski architekt Jean Nouvel wymyślił na ostatnim piętrze swej „Wieży bez końca” o wysokości 210 metrów, jaką chciał zbudować na początku lat 90. w dzielnicy La Défense w Paryżu betonowa przeciwwagę w basenie z płynnym silikonem, która ruchem wahadła amortyzowałaby podmuchy wiatru.
[b]A co z osobami cierpiącymi na lęk wysokości?[/b]
W niektórych wieżowcach, np. w La Défense, trzeba było zainstalować bariery, które nie pełniły mechanicznej funkcji ochronnej, ale miały na celu uspokajać osoby pracujące w biurach — stwierdził Olivier Esteve, szef Fonciere des Régions, największej w Europie firmy wynajmu lokali dla firm
[b] Jak zapobiegać pożarom?[/b]
Różnie to wygląda w różnych krajach. W Dubaju, podobnie jak w krajach anglosaskich najpopularniejsze są konstrukcje metalowe. Beton podaje się do maksymalnej wysokości 605 metrów, to światowy rekord. Powyżej konstrukcja nośna jest wyłącznie metalowa. W razie pożaru walka z ogniem polega na spryskiwaniu — automatycznym gaszeniu rurami z wodą zainstalowanymi wewnątrz wieżowca. Taki system gaszenia istniał w WTC w Nowym Jorku. Przewiduje się ponadto co 20 pięter strefy schronienia, kafeterie z marmuru i granitu, dla osób uciekających klatkami schodowymi, chcącymi złapać oddech.
W ramach zwiększania bezpieczeństwa przeciwpożarowego będą bardziej używane materiały kompozytowe: ceramika różnego rodzaju, wata szklana, wełna mineralna, kamienna, żużlowa czy szkło wzmocnione.
