I nie chodzi tylko o to, że amerykański prezydent wciąż nie jest w stanie skompletować rządu, bo raz po raz okazuje się, że któryś z jego wybrańców jest na bakier z fiskusem (zaległe podatki), urzędem imigracyjnym (nielegalnie zatrudniona pomoc domowa) czy wymiarem sprawiedliwości (dochodzenie w sprawie).
W czwartek stało się coś gorszego: Obama "lost his cool" – stracił niezmącony spokój, którym tak imponował podczas kampanii wyborczej. Hasła o porozumieniu ponad podziałami poszły w odstawkę. Poirytowany kłodami, jakie republikanie kładą mu pod nogi w sprawie pakietu mającego ożywić gospodarkę, zaczął oskarżać ich o wstecznictwo.
Początkowo wydawało się, że strach, jaki ogarnął Amerykanów w obliczu kryzysu, przeniesie się także na polityków, którzy bez szemrania przyklepią największy w historii zastrzyk państwowej kasy w ogromne cielsko amerykańskiej gospodarki. Okazało się jednak, że choć czas nagli (tylko w styczniu przybyło w USA 600 tysięcy bezrobotnych) i strach nie ustępuje, debata nad projektem się przeciąga.
Obama obwinia republikanów i częściowo ma pewnie rację. Partia Republikańska gra w niebezpieczną grę, licząc na to, że efekty pakietu stymulacyjnego nie będą widoczne przed przyszłorocznymi wyborami do Kongresu, co pozwoli jej użyć go w roli kuchennego wałka na głowy demokratów.
Ale mają też rację republikanie, zauważając, że Obama pozwolił swym kolegom w Kongresie poupychać do wielkiego wora, jakim jest ta ustawa, miliony przeznaczone na przedsięwzięcia jako żywo niezwiązane z bodźcem gospodarczym. Chodzi na przykład o pieniądze na zakup z kasy państwa środków antykoncepcyjnych dla uboższej ludności. Tłumaczenia, że gospodarce ulży, jeśli biedni przestaną się rozmnażać, brzmiały blado.
