Z tego artykułu się dowiesz:
- Jakie zmiany w Radzie UE umożliwiły zawarcie umowy o wolnym handlu z Mercosurem?
- Dlaczego kompromis dotyczący wsparcia rolnictwa był kluczowy dla Włoch?
- W jaki sposób Francja manewruje w kontekście negocjacji handlowych z Mercosurem?
- Jakie ustępstwa Komisja Europejska zaoferowała rolnikom Unii Europejskiej?
- Jakie są geopolityczne i gospodarcze motywacje Ameryki Łacińskiej do zawarcia umowy z UE?
- Jakie mogą być potencjalne trudności w ratyfikacji umowy przez Parlament Europejski?
Zawarcie porozumienia stało się możliwe, gdy na stronę krajów, które sprzyjają umowie przeszły Włochy. W ten sposób Francja nawet z poparciem Polski, Węgier czy Austrii nie ma już wystarczającej liczby głosów w Radzie UE, aby zablokować taką inicjatywę.
Do porozumienia miało dojść już na posiedzeniu Rady Europejskiej w połowie grudnia. Wówczas jednak Giorgia Meloni powiedziała, że na to się nie zgodzi, dopóki dodatkowego wsparcia nie otrzyma potężny włoski sektor rolny. Von der Leyen poszła na taki układ. Zaproponowała, aby już w 2028 r. producenci żywności w Unii dostali 48 mld euro dotacji. Łącznie w budżecie Wspólnoty na lata 2028-34 dotacje te mają osiągnąć 294 mld euro.
Dla Meloni kompromis był tym łatwiejszy, że Włochy w jeszcze większym stopniu niż potęgą rolną są potęgą przemysłową. W 2024 r. wartość włoskiego eksportu zbliżyła się do 800 mld dol., co sytuuje Rzym na 11. pozycji na świecie w tej kategorii. Wobec narastającej ochrony celnej przez Stany Zjednoczone i coraz bardziej napiętych stosunków między Unią a Chinami, także włoscy przedsiębiorcy muszą znaleźć nowe rynki zbytu. Umowa między UE a Mercosurem stworzy strefę wolnego handlu zamieszkałą przez 700 mln osób. 90 proc. ceł między oboma potęgami ma być zniesione.
Francja uważa, że umowa z Mercosurem uniezależni wolną Europą od USA
Jednak także Emmanuel Macron nigdy jasno nie opowiedział się przeciw porozumieniu z Mercosurem. Kluczył. Niezwykle osłabiony politycznie prezydent, którego mniejszościowy rząd nie jest zdolny doprowadzić do przeforsowania budżetu na 2026 r. w parlamencie, nie chciał frontalnie sprzeciwić się wpływowemu lobby rolnemu Francji. Jednak Macron od lat dąży do budowy bardziej niezależnej od USA i Chin Unii. Porozumienie z Mercosurem doskonale temu służy.
