Annie Ernaux urodziła się w 1940 roku w Lillebonne we Francji, ale dorastała w robotniczej dzielnicy normandzkiego miasteczka Yvetot, które znacząco wpłynęło na jej twórczość. Choć w jej powieściach nie pada jego pełna nazwa, a jedynie w powieści „Miejsce” pojawia się inicjał Y, krytycy literaccy nie mają wątpliwości, że Yvetot stało się źródłem inspiracji całej jej twórczości. Annie Ernaux szczególnie boleśnie wspomina poczucie społecznej niższości, doświadczane w miejscowej szkole, w której uczyły się także dzieci z rodzin postawionych wyżej w hierarchii społecznej, gdy ona była tylko córką sklepikarza.
Czytaj więcej
Najważniejsza nagroda literacka trafiła do Annie Ernaux, znakomitej pisarki oraz ikony francuskiej lewicy. Jej kolejny tytuł ukaże się u nas już w...
Przywołana powieść „Miejsce”, wydana w 1983 roku, opowiada o problemach dorastania i wchodzenia w dorosłość oraz trudnych relacjach z ojcem, poczuciu rosnącego dystansu miedzy nimi, i o jego śmierci. Książka odniosła ogromny sukces i uhonorowana została Nagrodą Renaudot.
Z Yvetot Ernaux wyjechała w 1958 do Rouen, gdzie studiowała literaturę współczesną. Z jednej strony spełniła marzenia o wyrwaniu się w szeroki świat, poszerzając literacki horyzont, z drugiej doświadczyła też osobistych traumatycznych przeżyć – miłosnego zawodu i niechcianej ciąży, zakończonej aborcją, co także później znalazło odbicie w jej książkach, zwłaszcza w „L’événement”, na podstawie której powstał w ubiegłym roku film „Zdarzenie” w reżyserii Anne Diwan nagrodzony złotym Lwem w Wenecji.
- Jakie znaczenie ma miejsce naszego pochodzenia? – pyta Annie Ernaux w dokumencie prezentowanym przez Arte. Czy jeśli wyrzeknę się życia podobnego do życia moich rodziców, zostanę uciekinierką – z rodziny, z miejsca pochodzenia, z klasy społecznej? Czy ceną emancypacji musi być alienacja? Ernaux odpowiedzi poszukuje we własnej pamięci – opisując swoje dorastanie, wyprowadzkę z Normandii, stawanie się kobietą i pisarką.
Po ukończeniu studiów pracowała jako nauczycielka języka francuskiego. Uczyła w gimnazjach i liceach, a potem w Narodowym Centrum Nauczania na Odległość. Zadebiutowała dopiero w 1974 roku powieścią „Les Armoires vides” (Puste szafki). Dziś jest autorką blisko trzydziestu książek i laureatką wielu międzynarodowych nagród, m.in. Nagrody im. Marguerite Yourcenar za całokształt twórczości, Nagrody Uniwersytetu Warwick za powieść „Lata”, nagrody przyznawanej przez Association Marguerite Duras, Nagrodęy im. François Mauriaca, włoskiej Premio Strega Europeo, a także znalazła się na krótkiej liście nominowanych do Nagrody Bookera
W Polsce dotychczas ukazały się dwie jej książki: „Lata” w Wydawnictwie Czarne i „Miejsce” w w Państwowym Instytucie Wydawniczym. Wydawnictwo Czarne zapowiada teraz jeszcze ukazanie się zbioru „Bliscy” z trzema mikropowieści Ernaux.
Pisarskie credo autorki, cytowane w dokumencie w Arte brzmi: : - Nie tworzę literatury fikcji, a literaturę pamięci i rzeczywistości/…/ .Zawsze podczas pisania mam poczucie zanurzenia w rzeczywistość, która nie jest mną, ale która przeze mnie przepłynęła.
