Córki nieżyjącego już nauczyciela chemii Benedykta Szumielewicza domagały się od Bogdana Borusewicza przeprosin za naruszenie dobrego imienia ojca. Borusewicz twierdził w wywiadach, że Szumielewicz doniósł na niego Służbie Bezpieczeństwa w marcu 1968 r., przez co opozycjonista przesiedział 1,5 roku w więzieniu. Zwolniono go dopiero na mocy amnestii z lipca 1969 r.
Córki nauczyciela twierdziły, że Szumielewicz doniósł na Borusewicza tylko raz, w 1982 r. Potwierdzają to dokumenty SB.
Jak informuje serwis zawszepomorze.pl, Sąd Okręgowy w Gdańsku uznał, że teczka potwierdzająca domniemaną współpracę nauczyciela ze Służbą Bezpieczeństwa w 1968 roku prawdopodobnie została zniszczona. Nieprawomocnym wyrokiem z poniedziałku, 17 października oddalił roszczenie córek pedagoga i nakazał im zapłacić koszty procesu – łącznie ponad 2,5 tys. złotych.
– W ocenie sądu, współpraca Benedykta Szumielewicza ze Służbą Bezpieczeństwa nie miała charakteru incydentalnego. Zasadniczo, statusu tajnego współpracownika nie uzyskiwało się z dnia na dzień, bez wcześniejszego sprawdzenia kandydata – tłumaczyła w ustnym uzasadnieniu wyroku sędzia Beata Grygiel-Stelina z Sądu Okręgowego w Gdańsku.
Jako dowód wskazywała zachowaną notatkę, z której wynikać miało, że mężczyzna w 1982 roku przyjął do domu ukrywających się działaczy antykomunistycznych, by następnie wydać ich władzom. W zamian, domniemany agent przyjąć miał talon na 40 litrów benzyny oraz obietnicę wsparcia oficera SB w zakupie nowego samochodu marki nysa.
– Tajny współpracownik „Aram”, w ocenie sądu, czyli Benedykt Szumielewicz, był osobą zasłużoną dla Służby Bezpieczeństwa – podkreśliła sędzia.
Tezę o zaginięciu dokumentów SB świadczących o współpracy Szumielewicza z bezpieką także w 1968 r. uprawdopodobnić miały inne dokumenty świadczące m.in. o udzielonych przez władze zgodach na wyjazdy zagraniczne T.W. Arama, i liczne wnioski w ich sprawie (m.in. chodziło o podróże do Wielkiej Brytanii, USA i Kenii).
Bogdan Borusewicz mówił po ogłoszeniu wyroku, że sąd potwierdził to, co on mówił od początku.
- To jest, niestety, tragedia ludzi z okresu PRL-u, ale w
mojej ocenie, Szumielewicz nie był zmuszany do współpracy, tę współpracę
podjął dobrowolnie, otrzymywał gratyfikację, przekazywał informacje. Ja
znacznie więcej wiem niż jest w archiwum IPN-u, ponieważ takimi ludźmi
się zajmowałem, wyławiałem ich z kręgu ludzi, z którymi się jakoś
zetknąłem – powiedział Borusewicz.
Czytaj więcej
Historię zawsze piszą zwycięzcy, a geneza i historia Sierpnia '80 zostały fałszywie opisane po 1989 r. przez ludzi, którzy dzięki modelowi transfor...
