Magistrowie/studenci

Zasady przyznawania stypendiów na naukę w krajach UE powinny być jednakowe

Odmowa udzielenia stypendium osobie kontynuującej studia za granicą jest sprzeczna z prawem unijnym
Taki wyrok wydał wczoraj Europejski Trybunał Sprawiedliwości w sporach obywateli Niemiec: Rhiannon Morgan z władzami Kolonii oraz Iris Bucher z władzami Düren (sygn. C-11/06 i C-12/06).
Problem polegał na tym, że niemieckie przepisy federalne uzależniają przyznanie stypendium edukacyjnego na kształcenie w innym państwie UE od tego, czy dana osoba wcześniej co najmniej przez rok uczyła się w Niemczech. Tymczasem Rhiannon Morgan po ukończeniu szkoły średniej w Niemczech zamieszkała w Wielkiej Brytanii, gdzie przez rok pracowała jako opiekunka do dzieci. Potem rozpoczęła studia. Wystąpiła do władz niemieckich o stypendium na naukę. Te jednak odmówiły, wyjaśniając, że przepisy krajowe uzależniają przyznanie takiego dofinansowania od spełnienia warunku kontynuowania trwającej co najmniej rok nauki na uczelni niemieckiej.
Z kolei Iris Bucher, stale mieszkająca w Bonn, przeniosła się do Düren, miejscowości graniczącej z Holandią, i rozpoczęła naukę w holenderskim mieście Heerlen. Również ona zwróciła się o stypendium do władz niemieckich, tym razem w Düren, ale i one odmówiły. Tym razem chodziło o to, że studentka nie miała stałego miejsca zamieszkania w miejscowości przygranicznej, a tylko wtedy, zgodnie z niemieckimi przepisami, mogłaby otrzymać stypendium, mimo że studiuje poza terytorium kraju. Sąd w Akwizgranie, do którego obie studentki wniosły skargi, wystąpił do ETS o odpowiedź na pytanie, czy warunek, aby kształcenie za granicą stanowiło kontynuację nauki w Niemczech trwającej przynajmniej rok, jest zgodny z zasadą swobody przemieszczania się obywateli UE. Trybunał przypomniał, że określanie treści nauczania i organizacji systemów edukacyjnych należy wyłącznie do kompetencji państw członkowskich. Muszą być one jednak wykonywane zgodnie z prawem wspólnotowym, a przede wszystkim nie mogą naruszać zasady swobody przemieszczania się obywateli. Jeśli zatem państwo członkowskie wprowadza stypendia edukacyjne, to powinny one przysługiwać niezależnie od tego, w jakim kraju Wspólnoty dana osoba studiuje i czy wcześniej uczyła się w swoim państwie, do którego teraz występuje o stypendium. Według ETS podwójny obowiązek polegający, po pierwsze, na odbyciu trwającego przynajmniej rok kształcenia w Niemczech oraz, po drugie, na konieczności kontynuacji tego samego kształcenia w innym państwie członkowskim może zniechęcać obywateli UE do wyjazdu z Niemiec w celu pobierania nauki w innym państwie członkowskim. Wprowadza utrudnienia administracyjne, wiąże się z dodatkowymi kosztami, może opóźnić przyjęcie do szkoły. Trybunał nie zgodził się z argumentami władz niemieckich, że w ograniczeniu prawa do stypendium chodzi o to, aby najpierw upewnili się we własnym kraju, że wybrali dobry kierunek nauki, co gwarantuje, że ją ukończą, a stypendium zostanie dobrze spożytkowane. Tak samo zareagował na wyjaśnienia, że mogłoby dojść do kumulacji pomocy przyznawanej przez różne państwa członkowskie tej samej osobie. Zdaniem ETS swoboda przemieszczania się ma w tym wypadku charakter zasadniczy.
Źródło: Rzeczpospolita

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL