Podatki

Niepełnosprawny odliczy, przewodnik wykaże dochód

Dziennik Wschodni/Fotorzepa, Kuba Krzysiak kk Kuba Krzysiak
Przewodnik osoby niepełnosprawnej, który za swe usługi otrzyma od niej zapłatę, musi się z niej rozliczyć z fiskusem w zeznaniu rocznym
[b]Czytelnik jest osobą niepełnosprawną i korzysta w ramach ulgi na rehabilitację inwalidów z odliczenia wydatków na opłacenie przewodnika. W zeznaniu rocznym pomniejsza z tej racji swój dochód do opodatkowania o 2280 zł. Pyta, czy osoba, która jest przewodnikiem niepełnosprawnego, musi do swoich dochodów doliczyć te 2280 zł.[/b]
Odpowiedź na to pytanie brzmi: [b]tak. Dla osoby, która otrzymała od niepełnosprawnego za swe usługi taką właśnie kwotę (2280 zł), jest to dochód[/b]. Należy on do dochodów z tzw. innych źródeł w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy z 1991 r. o PIT. Obowiązek płacenia zaliczek w trakcie roku podatkowego takich dochodów nie dotyczy. Przewodnik rozlicza się z niego w zeznaniu rocznym. Dopiero wskutek doliczenia go w zeznaniu do innych dochodów zapłaci od niego stosowny podatek, zależny od ogólnego poziomu swych dochodów. Oczywiście w konkretnym wypadku niepełnosprawny może wydać na opłacenie przewodnika kwotę wyższą albo niższą i taka właśnie kwota, faktycznie otrzymana przez przewodnika, będzie dla niego dochodem, z którego musi się rozliczyć z fiskusem. Przewodnik, który otrzymał zapłatę od osoby niepełnosprawnej, jest obowiązany złożyć zeznanie roczne także w sytuacji, gdy był to jego jedyny dochód i gdy nie przekraczał on tzw. kwoty niepowodującej obowiązku płacenia podatku dochodowego, która w 2009 r. wynosi rocznie 3089 zł. Słowem, podatku nie zapłaci, ale opowiedzieć się fiskusowi musi.
Niepełnosprawny ma prawo pomniejszyć swój dochód w ramach ulgi rehabilitacyjnej tylko o objęte nią wydatki faktycznie poniesione. Jeśli więc wydał w 2009 r. na opłacenie przewodnika np. 1800 zł, to tylko tę kwotę może odliczyć od dochodu. Jeśli natomiast wydał np. 2800 zł, to wolno mu dokonać odliczenia do wysokości limitu, czyli pomniejszyć dochód tylko o 2280 zł. Wydatku na opłacenie przewodnika nie trzeba dokumentować. Dotyczy to ponadto dwu innych rodzajów wydatków objętych ulgą rehabilitacyjną: na utrzymanie przez niewidomych psa przewodnika oraz na używanie przez osoby należące do I i do II grupy inwalidztwa samochodu osobowego stanowiącego własność lub współwłasność takich osób do przewozu na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne. Wszystkie inne wydatki objęte ulgą rehabilitacyjną muszą być udokumentowane. Ponieważ wydatków na opłacenie przewodnika nie trzeba dokumentować, [b]urząd skarbowy nie powinien się dopytywać niepełnosprawnego, komu zapłacił za pomoc i ile. Urząd nie ma do tego podstaw. Nie ma też podstaw do kwestionowania prawa do odliczenia, jeśli niepełnosprawny nie wskaże osoby czy osób, z których pomocy korzystał.[/b] Mogą być zresztą wśród nich przygodnie spotkane osoby, z których pomocy zmuszony był w danych okolicznościach skorzystać. Nie jest też oczywiście w żaden sposób odpowiedzialny za to, czy przewodnik rozliczy się z pieniędzy od niego otrzymanych czy nie. Ulga na opłacenie przewodnika przysługuje tylko niewidomym z I lub II grupą inwalidztwa oraz osobom z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonym do I grupy inwalidztwa.
Źródło: Rzeczpospolita

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL