Ostatnia akcja białoruskiej Maty Hari. Agentka Łukaszenki do zadań specjalnych

„Podnoszę głowę – idą moje piękności: jedna blondynka, druga brunetka. I wszyscy zapomnieli o dokumentach! Zapomnieli o wszystkim, stoją z otwartymi ustami i patrzą na nie. I wtedy zrozumiałem: to naprawdę broń. Nie żebym z tego korzystał, ale jeśli jest coś białoruskiego, co można pokazać ludziom – to trzeba pokazywać” – tak Aleksander Łukaszenko w 2019 r. tłumaczył w Mińsku studentom swojej Akademii Zarządzania obecność młodych, ładnych kobiet z protokołu dyplomatycznego, które towarzyszą dyktatorowi podczas ważnych spotkań z zagranicznymi liderami w Mińsku i za granicą.

Nie chodziło zapewne wyłącznie o takie „piękności”, które od lat służą dyktatorowi, podając mu herbatę, otwierając teczkę z dokumentami do podpisu czy towarzysząc mu w corocznych balach sylwestrowych. Mówiąc o „broni”, miał zapewne na myśli takie kobiety, z którymi nie ustawia się do zdjęć i nie pokazuje się publicznie. Przynajmniej dopóki nie zostaną zdekonspirowane.

Dziennikarka od „nieformalnych relacji”. Jak Białorusinka z KGB zrobiła karierę w Kijowie

Prawdziwie książkowa historia wydarzyła się ostatnio w Kijowie. Służba Bezpieczeństwa Ukrainy (SBU) poinformowała o zatrzymaniu „głęboko zakonspirowanej agentki”, która od 2015 r. miała pracować dla Komitetu Bezpieczeństwa Państwowego (KGB) Białorusi. Przed zatrzymaniem ubiegała się o pracę niemal w sercu ukraińskiej obrony – Głównym Zarządzie Wywiadu Ministerstwa Obrony Ukrainy (HUR). Według doniesień białoruskiej redakcji Radia Swoboda 35-letnia kobieta dostała pracę w podporządkowanym HUR Sztabie Koordynacyjnym do spraw Postępowania z Jeńcami Wojennymi. SBU zaś przekonuje, że obserwowała kobietę od wielu lat i poprzez nią „dezinformowała służby białoruskie”. Ale najciekawsze było wcześniej.

Z relacji ukraińskich i niezależnych mediów wynika, że chodzi o białoruską dziennikarkę Innę Kardasz. Była „miodową pułapką”, w którą – jak twierdzi ukraińska stacja TSN – wpadł jeden z redaktorów naczelnych ważnego ukraińskiego medium w 2016 r. podczas wizyty w Mińsku byłego prezydenta Leonida Kuczmy, który wówczas stał na czele ukraińskiej delegacji w tzw. trójstronnej grupie kontaktowej zajmującej się uregulowaniem wojny w Donbasie.

Czytaj więcej

Świat

Leonid Kuczma: Trzeba cisnąć Putina

Zachód powinien zmusić Putina do poszanowania naszej suwerenności – mówi „Rzeczpospolitej” Leonid...

Dzięki tej znajomości dziewczyna wylądowała w Kijowie po wielkich protestach na Białorusi w 2020 r., a za sprawą swojego „patrona” (obecnie już nieżyjącego) miała nie tylko otrzymać pracę w ukraińskich mediach, służbowy samochód i osobny gabinet, ale i dostęp do najważniejszych ludzi w państwie. W czasie swojej pracy zdążyła kilkakrotnie przeprowadzić duże wywiady z byłym już szefem Biura Prezydenta Andrijem Jermakiem (zwolnionym po głośnej aferze korupcyjnej) oraz kilkoma ważnymi osobami z otoczenia ukraińskiego prezydenta. Co więcej, wśród innych ukraińskich dziennikarzy towarzyszyła ukraińskim politykom podczas konferencji międzynarodowych, kontaktowała się z zagranicznymi dyplomatami.

Na jakimś etapie swojej „działalności” agentka otrzymała kolejne zadanie od swojego białoruskiego oficera prowadzącego – miała nawiązać „nieformalne relacje” z chińskimi dyplomatami w Kijowie. I sądząc po publikacjach w ukraińskich mediach, które już okrzyknęły dziewczynę białoruską Matą Hari (od holenderskiej tancerki i kurtyzany, która w czasie I wojny światowej została we Francji oskarżona o szpiegowanie dla Niemiec i stracona – red.), taką aktywnością zwróciła na siebie uwagę ukraińskiego kontrwywiadu.

Agentka Łukaszenki miała też nawiązać „nieformalne relacje” z dowódcą jednego z ukraińskich oddziałów wojskowych, który kilka lat spędził na froncie.

– Funkcjonariusze SBU przyglądali się Innie Kardasz przez wiele lat. Była jednak bardzo ostrożna – usuwała wszelkie ślady, często zmieniała numery telefonów, a same aparaty niszczyła. Na osobiste spotkania z kuratorami zgadzała się wyłącznie za granicą. W pracy agenturalnej w pełni wykorzystywała swoje kobiece wdzięki – pisze TSN.

Andżalika Melnikawa. Jak mieszkająca w Polsce białoruska opozycjonistka zapadła się pod ziemię

Zasięg „piękności” Łukaszenki nie ogranicza się do walczącej z Rosją Ukrainy. Na stronie polskiej policji wśród poszukiwanych listem gończym znajdziemy obywatelkę Białorusi Darię Astapienkę, która w 2024 r. została skazana na rok i osiem miesięcy więzienia (przyznała się do winy), ale nie stawiła się do odbycia kary. Do Polski przedostała się w 2023 r., jakoby uciekając przed represjami, zbierała informacje o działających w Polsce organizacjach antyłukaszenkowskich, które przekazywała do centrali w Mińsku. Wygadała się po pijanemu, jeden z Białorusinów poinformował ABW. Dopiero później wyszło na jaw, że próbowała robić karierę w filmach dla dorosłych i została zwerbowana na terenie Białorusi przez KGB.