fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Zwykłe życie czasu inwazji

materiały prasowe
"Lato 1920" Joanny Rolińskiej to kronika Warszawy w cieniu bolszewickiej inwazji, ale jednocześnie wydarzenia historyczne stanowią w tej książce jedynie tło. Autorka deklaruje: „zależało mi też, żeby ocalić od zapomnienia ludzi, mieszkańców miasta. Wybitnych i przeciętnych, znanych dziś i kompletnie zapomnianych". Te zamiary realizuje, sięgając do źródeł – wspomnień oraz obfitej wówczas prasy.

Każdy kolejny dzień od 20 czerwca do 21 sierpnia 1920 roku jest uporządkowany przez Joannę Rolińską według schematu: najpierw sytuacja polityczna, potem społeczna, kulturalna, a na koniec rubryki wypadków i ogłoszeń. Te ostatnie są kopalnią wiedzy o ówczesnych obyczajach i przejawach dawnej mentalności. Wystarczy przytoczyć niektóre anonse: „Otwarcie jadłodajni dla inteligencji na Wspólnej 40", „3 pary nowych butów sprzedam tylko chrześcijaninowi", „Oddam dziewczynkę trzymiesięczną nie chrzczoną".




Życie w mieście toczy się w rytm mszy za ojczyznę, wieców, zbiórek na cele wojskowe. Uczestniczą w tych wydarzeniach tłumy. Afisze uliczne pytają, czy mieszkańcy spełnili swój patriotyczny obowiązek, ale równocześnie nie chcą przyjmować Żydów do armii ochotniczej. I choć zabronione zostają koncerty i popisy muzyczne, to obostrzenia nie dotyczą kin i teatrów. Autorka skrzętnie śledzi życie ówczesnych scen, przybliżając sylwetki występujących na nich artystów –...

Źródło: Plus Minus
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
REKLAMA
REKLAMA