Nie zostanie radcą przez zwolnienie lekarskie bez badania

Minister przypomniał, że przez rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego należy rozumieć taki zespół cech osobistych charakteru i zachowań składających się na wizerunek osoby zaufania publicznego, na której nie ciążą żadne zarzuty podważające jego wiarygodność, a następnie wywiódł, iż nawet jednorazowe zachowanie może podważyć wiarygodność oraz nieskazitelny charakter kandydata.

Marzena K. postanowiła zaskarżyć niekorzystne dla siebie uchwały do sądu administracyjnego. Jej zdaniem za rażące naruszenie prawa należało uznać przyjęcie przez Radę OIRP, że zaświadczenie lekarskie było fałszywe, a ona posłużyła się nim świadomie i umyślnie. Kandydatka podniosła przy tym, że organy nie wyjaśniły roli lekarki wystawiającej zaświadczenie i przypisały jej, a nie lekarzowi, naruszenie art. 42 ust. 1 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty. Prawniczka wskazała ponadto, że organy rozpatrujące wniosek o wpis na listę radców prawnych nie udowodniły jej okoliczności uzasadniających twierdzenie, że nie jest ona nieskazitelnego charakteru i nie daje rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu. Żaden z nich nawet nie podjął bowiem próby uzasadnienia, dlaczego nie daje wiary jej twierdzeniom, dlaczego wystawcę zwolnienia oraz dostarczyciela dokumentu traktuje jako świadków, a ją jako sprawcę naruszenia prawa oraz sprawcę czynu niegodnego osoby zamierzającej wykonywać zawód radcy prawnego. Marzena K. podniosła przy tym, że posłużenie się zaświadczeniem lekarskim bez odbycia badania lekarskiego nie może być uznane za czyn niezgodny z prawem ani zasadami etyki, gdyż przepisy ustawy o zawodzie lekarza i lekarza dentysty nie dotyczą osoby, która posłużyła się dokumentem adekwatnym do zaistniałych okoliczności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w niedawnym wyroku nie miał jednak wątpliwości, że Minister Sprawiedliwości prawidłowo ustalił i ocenił okoliczności, które zaprzeczają nieskazitelności charakteru i podważają wiarygodność skarżącej w zakresie oceny, czy daje ona rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego.

Zdaniem sądu, minister miał podstawy do przyjęcia, iż działania Marzeny K. były wyrazem braku poszanowania dla takich wartości jak prawość, uczciwość w życiu codziennym, w konsekwencji zaś podważają kompetencje natury etyczno-moralnej skarżącej aspirującej do wykonującej zawodu zaufania publicznego.

W uzasadnieniu przypomniano jednocześnie, iż zarówno organ samorządu zawodowego, jak i Minister Sprawiedliwości, wszechstronne badając, czy kandydat daje rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego, powinien brać pod uwagę wszystkie okoliczności składające się na wizerunek kandydata, a więc wszystkie znane im zdarzenia, a oceniając nieskazitelność charakteru oraz rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego w oparciu o dotychczasowe zachowanie kandydata, może zaistnieć sytuacja, w której jednostkowe zdarzenie rzutować będzie na ocenę rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego w sposób decydujący.

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 czerwca 2016 r. (sygn. akt VI SA/Wa 96/16)