Takie stanowisko zajął Wyższy Sąd Dyscyplinarny Krajowej Izby Radców Prawnych.

Zgodnie z art. 70 [6] ustawy o radcach prawnych koszty postępowania dyscyplinarnego mają charakter zryczałtowany. W razie ukarania ponosi je obwiniony. W pozostałych zaś przypadkach koszty dochodzenia i postępowania przed okręgowym sądem dyscyplinarnym pokrywa właściwa okręgowa izba radców prawnych, a przed Wyższym Sądem Dyscyplinarnym – Krajowa Izba Radców Prawnych.

Na podstawie tego artykułu wysokość zryczałtowanych kosztów określiła w drodze uchwały Krajowa Rada Radców Prawnych. Nie mieszczą się w nim jednak choćby wydatki poniesione na obronę obwinionego radcy. Dla jednej z okręgowych izb radcowskich był to wystarczający argument, żeby nie zwrócić radcy M.G. środków, jakie musiała wydać na pomoc kolegi po fachu w sprawie dyscyplinarki, jaką jej założono. I to mimo uniewinnienia od zarzuconego jej czynu.

Okręgowy Sąd Dyscyplinarny OIRP w W. oddalił w całości jej wniosek o zwrot kosztów obrony, wskazując, że w Polsce obowiązuje generalna zasada, że koszty całego procesu ponosi Skarb Państwa, a z kolei koszty spraw dyscyplinarnych dotyczących przedstawicieli zawodów prawniczych regulują poszczególne ustawy.

W sprawach radców mają charakter zryczałtowany, co oznacza niemożność zastosowania przepisów kodeksu postępowania karnego. Z racji więc milczenia ustawodawcy w kwestii uregulowania dopuszczalności ponoszenia kosztów obrony przez OIRP, gdy obwiniony nie został ukarany, uznano, że ten nie może skutecznie wnosić o zwrot środków, jakie wydał na prawnika.

Z powyższą argumentacją nie zgodził się Wyższy Sąd Dyscyplinarny.

„Brak w ustawie o radcach prawnych unormowań dotyczących kosztów obrońcy obwinionego, kosztów stawiennictwa obrońcy czy także kosztów stawiennictwa świadków, które to koszty nie mieszczą się w zakresie pojęciowym zryczałtowanych kosztów, nie oznacza braku podstaw do ponoszenia ich przez właściwą izbę. Przy braku uregulowania spornych kosztów w ustawie zachodzi podstawa do odwołania się w tej materii do art. 632 pkt 2 kodeksu postępowania karnego" – podniósł WSD w wydanym postanowieniu.

Zaakcentował, że zryczałtowane koszty mają na celu zminimalizowanie różnic w obciążeniu obwinionego w dowolnej wysokości, w zależności od izby czy składu orzekającego, ale cały czas dotyczą one kosztów własnych izby związanych z postępowaniem dyscyplinarnym, takim jak np. wynagrodzenia sędziów.

Skład orzekający wskazał również, że należy mieć na względzie, iż w utrwalonym orzecznictwie Sądu Najwyższego – jakkolwiek dotyczącym sędziów – wniosek o zwrot uzasadnionych kosztów zastępstwa adwokackiego jest w pełni akceptowalny (tak chociażby w postanowieniu sygn. akt SNO 16/14 czy SNO 29/08).

Autopromocja
SZKOLENIE ONLINE

Prawne uwarunkowania prowadzenia e‑sklepu w 2022 roku

WEŹ UDZIAŁ

Postanowienie WSD KIRP sygn akt. WO 52/21

Czytaj więcej

Wykonanie kary dyscyplinarnej nałożonej na radcę prawnego to informacja publiczna - wyrok WSA we Wrocławiu