1 stycznia 1919 r. wszedł w życie dekret naczelnika państwa Józefa Piłsudskiego o Statucie Tymczasowym Palestry Państwa Polskiego wydany 24 grudnia 1918 r. Wówczas powstała samorządowa organizacja współczesnej adwokatury. W sobotę na Zamku Królewskim w Warszawie obchodzono 90. rocznicę tego wydarzenia. W uroczystości wzięło udział wielu znamienitych gości: prezesi sądów i trybunałów, rzecznik praw obywatelskich, prezes Krajowej Rady Sądownictwa, przedstawiciele władz Uniwersytetu Warszawskiego, samorządów prawniczych i innych zawodów, szefowie adwokatur zagranicznych, m.in. holenderskiej, francuskiej, niemieckiej, oraz liczne grono polskich adwokatów.
– Advocare znaczy wołać o pomoc. Na to wołanie chcemy odpowiadać – mówiła Joanna Agacka-Indecka, od roku prezes Naczelnej Rady Adwokackiej.
W imieniu prezydenta RP głos zabrała reprezentująca go Ewa Juńczyk-Ziomecka, która przekazała jego podziękowanie dla adwokatury za pracę na rzecz demokratycznej Rzeczypospolitej oraz życzenia rozwoju zawodowego. Prezydent nadał grupie adwokatów odznaczenia, jego przedstawiciele wręczyli Złote Krzyże Zasługi oraz Medale za Długoletnią Służbę.
Minister sprawiedliwości przemawiał dwukrotnie: w imieniu premiera i we własnym. Za każdym razem padły obietnice uwzględnienia postulatów adwokatury przy przygotowywanej reformie. Zbigniew Ćwiąkalski stwierdził, iż ewentualne połączenie zawodów adwokata i radcy będzie przeprowadzone w dialogu i dyskusji.
Władze samorządu nadały odznakę „Zasłużony dla adwokatury” Andrzejowi Wajdzie (odebrała ją i podziękowała w jego imieniu Krystyna Janda), prof. Leszkowi Kołakowskiemu, arcybiskupowi lubelskiemu Józefowi Życińskiemu oraz kilkudziesięciu adwokatom.
