Polak w morderczych regatach

– To spełnienie moich marzeń i największe wyzwanie w moim życiu – zdradza Kowalczyk, 36-letni żeglarz ze Szczecina.

Za parę tygodni rusza w rejs po Atlantyku – na regaty Mini Transat 2011, do których zakwalifikowało się tylko 80 śmiałków.

Popłyną z Francji do Brazylii na  najmniejszych jachtach oceanicznych o długości 6,5 m. W  takiej łupinie pozbawionej nowoczesnej elektroniki do nawigacji pokonają 8 tys. km bez pomocy z lądu i możliwości zawinięcia do portu. To wyczyn na skraju wytrzymałości człowieka i sprzętu, porównywalny tylko z samotnym rejsem dookoła Ziemi.

– W razie wypadku statek ratowniczy przypłynie po kilku dniach, jeśli w ogóle ktoś znajdzie mnie na oceanie – przyznaje Kowalczyk.

Żegluje od 19 lat. Blizna nad prawym okiem to pamiątka po samotnym rejsie kwalifikacyjnym na 1000 mil. Kowalczyk wypłynął z francuskiego Douarnenez w Bretanii, kierując się do Irlandii. Podczas nocnego sztormu jedna z potężnych fal zalewających nieustannie pokład rzuciła nim o nadbudówkę.

– Straciłem przytomność, jak się ocknąłem, czułem ciepło na twarzy – opowiada. – Wiedziałem, że będę musiał samodzielnie zszyć ranę, ale nie mogłem utrzymać lusterka, żeby ją zobaczyć. Zrobiłem zdjęcie, twarz była zalana krwią.

Po powrocie do francuskiego portu i opatrzeniu głowy kontynuował rejs. Jego ukończenie i walka w kilku innych prestiżowych wyścigach żeglarzy samotników, m.in. Grand Prix Italia (Włochy), Pornichet Select (Francja) i UK Fastnet (Anglia), były warunkiem startu w Mini Transat.

Polak spełnił te wymagania w ekspresowym tempie, co sprawiło, że w regatach Mini Transat wystartuje już pod koniec września, a nie, jak wcześniej zakładał, dopiero w 2013 r.

Ostatnim etapem eliminacji były regaty Transgascogne, czyli 660 mil po zatoce Biskajskiej z Talmont-Saint-Hilaire we Francji do Ribadeo w Hiszpanii i z powrotem.

– Już na samym początku czterech najlepszych żeglarzy rozbiło się o skały, słyszałem w radiu, jak krzyczeli: "Mayday", wzywając pomocy – opowiada Kowalczyk. – O zmroku tuż przed metą dopadła mnie burza, pioruny przyklejały się do wody, która się gotowała. Byłem przerażony, bałem się, że któryś uderzy w  jacht. Po wpłynięciu do portu nie byłem w stanie wypowiedzieć słowa ze zmęczenia.

Rejs do Brazylii będzie równie niebezpieczny. To rodzaj tych zawodów, w których końcowy wynik nie jest tak istotny. Ważniejsze jest dopłynięcie do  mety. Uczestnikom grozi bowiem nie tylko zakończenie wyścigu przed czasem z powodu zderzenia ze statkiem czy wielorybem. Przyczyny porażki mogą być prozaiczne, np. podarcie ubrania. – Z dziurą w sztormiaku szybko robi się zimno – mówi Kowalczyk.