Sekretarza nie można przenieść na inne stanowisko zarządzeniem

– Wraz z zapewnieniem pracownikowi tych samych warunków pracy (tj. przeniesienie ze stanowiska kierowniczego na inne stanowisko kierownicze) i płacy (tj. zapewnienie dodatku funkcyjnego wyrównującego nową pensję z wynagrodzeniem sekretarza gminy) przeniesienie ze stanowiska sekretarza gminy nie może zostać uznane za działanie niezgodne z Kodeksem pracy – przekonywał wójt. Jak dodał, jako kierownik jednostki organizacyjnej samorządu terytorialnego, ma prawo decydować o reorganizacji, w tym także o utworzeniu bądź likwidacji konkretnych stanowisk pracy.

Konieczna podstawa prawna

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach (sygn. akt II SA/Ke 147/19) podzielił ocenę wojewody, że kwestionowane zarządzenie zostało wydane bez podstawy prawny. Jak zauważono, powołany w nim art. 33 ust. 5 ustawy o samorządzie gminnym stanowi bowiem jedynie ogólnie o przysługujących wójtowi uprawnieniach zwierzchnika służbowego w stosunku m.in. do pracowników urzędu.

Sąd zwrócił uwagę na fakt, że zanim doszło do wydania zarządzenia, uprzednio tego samego dnia wójt podjął próbę wręczenia Arturowi B. pisma stanowiącego odwołanie pracownika ze stanowiska sekretarza gminy wraz z przeniesieniem go na inne stanowisko pracy, a zatem modyfikujące stosunek pracy (doszło w istocie do pozbawienia stanowiska sekretarza gminy), która to forma działania była w przypadku Artura B., jako zatrudnionego na podstawie umowy o pracę, formą właściwą. Dalej zauważono, że fakt nieprzyjęcia pisma przez pracownika również powoduje określone skutki prawne (art. 42 par. 3 Kodeks pracy). - Powyższe świadczy zaś o tym, że skoro właściwym sposobem działania Wójta jako pracodawcy było wypowiedzenie na piśmie warunków pracy, to brak było podstaw prawnych do wydawania w tym przedmiocie zarządzenia, które (...) ma charakter władczego rozstrzygnięcia organu administracji – wskazano.

WSA podkreślił, że fundamentalną zasadą dla prawa publicznego jest zasada praworządności, która wymaga, aby każde działanie organu administracji publicznej miało niebudzącą wątpliwości podstawę prawną w przepisach obowiązującego prawa. Wzgląd na tę zasadę sprzeciwia się przyjmowaniu domniemania istnienia kompetencji niewyrażonych wprost w przepisach. – W tej sytuacji za nieuzasadnione i niemające istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy należy uznać twierdzenia organu o tym, że wydane zarządzenie miało charakter funkcjonalny i informacyjny. Nie zmienia to bowiem faktu, że zostało wydane bez podstawy prawnej – stwierdził sąd.

Sygnatura akt: II SA/Ke 147/19