W wyroku Trybunał Sprawiedliwości odpowiedział na pytania prejudycjalne dotyczące przenoszenia sędziów Sądu Najwyższego do innych izb bez ich zgody. Pierwsza Prezes Sądu Najwyższego, Małgorzata Manowska, skierowała do orzekania w Izbie Cywilnej sędziów powołanych do Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych SN.
Przeniesieni sędziowie podnosili, iż nie mieli możliwości zakwestionowania przed sądem decyzji Pierwszej Prezes SN. Ponadto nie zostali zwolnieni z obowiązków orzeczniczych w swojej izbie macierzystej, co doprowadziło do podwójnego obciążenia pracą. Wskazali również, iż z uwagi na ich specjalizację, wyznaczenie do orzekania w innej izbie może zagrozić jakości wymiaru sprawiedliwości.
Czytaj więcej
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie prezydenta Andrzeja Dudy na postanowienie Wojewódz...
TSUE: wyznaczenie sędziego do orzekania w innej izbie legalne, ale pod pewnymi warunkami
W piątkowym wyroku Trybunał Sprawiedliwości UE odpowiedział, że uzasadnione jest, aby prezes sądu mógł, pod pewnymi warunkami i czasowo, zobowiązać sędziów do orzekania w dwóch izbach – zarówno w swojej izbie macierzystej, jak i w innej izbie tego sądu. Jak wyjaśniono, taki środek, czysto organizacyjny, może okazać się konieczny dla zapewnienia należytego sprawowania wymiaru sprawiedliwości i przestrzegania rozsądnych terminów.
Jednocześnie, jak czytamy w komunikacie, wyznaczenie sędziego do orzekania w izbie innej niż jego izba macierzysta jest zgodne z prawem Unii, w przypadku gdy opiera się na uzasadnionych powodach, jest dokonywane na podstawie przepisów krajowych regulujących ustrój danego sądu, jest ściśle określone w czasie, nie podważa przydzielenia danego sędziego do jego izby macierzystej, a także gdy nie powoduje odebrania takiemu sędziemu spraw pozostających w jego referacie ani degradacji tego sędziego. Ponadto, jak zaznaczono, wyznaczenie nie może być nakierowane na niektórych sędziów ze względu na postawy, jakie przejawiali oni w przeszłości.
