Sędziowie apelacji krakowskiej odmawiają przyjęcia informacji rocznej o działalności sądów działających na obszarze apelacji krakowskiej w 2018 r., wyrażając tym dezaprobatę dla wprowadzanych w wymiarze sprawiedliwości zmian o charakterze ustrojowym i organizacyjnym. (...)
Konsekwencją budzących zastrzeżenia konstytucyjne zmian przepisów dotyczących powoływania KRS i jej funkcjonowania, a także procesu powoływania sędziów jest podważenie zasady niezależności sądów. (...) Zasadnicze zastrzeżenia rodzi widoczny nepotyzm, przejawiający się w promowaniu osób uległych ministrowi sprawiedliwości, czy też powiązanych towarzysko z osobami mającymi wpływ na funkcjonowanie sądów. Praktyka działania KRS pokazuje także, iż nie wypełnia wyrażonego w art. 178 ust. 1 Konstytucji RP obowiązku ochrony niezależności sądów i niezawisłości sędziów.
Do ograniczenia niezależności sądów doszło także na skutek zmian ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, przyznających ministrowi sprawiedliwości kompetencje do dowolnej wymiany prezesów i wiceprezesów sądów. (...) Często są to osoby pozbawione autorytetu w środowisku sędziowskim. Konsekwencją jest stworzenie systemu, w którym minister sprawiedliwości oraz jego urzędnicy ręcznie sterują działalnością sądów. (...) Szczególnie widoczne jest to w apelacji krakowskiej.
Zasadnicze zagrożenie dla niezawisłości sędziowskiej stanowi podlegający dalszym zmianom system dyscyplinarny sędziów. Ma prowadzić do wymuszenia pożądanych przez władzę zachowań sędziów, zarówno wyrażanych poglądów, jak i w sferze orzeczniczej. (...) W stosunku do sędziów krakowskich, w związku z podejmowanymi przez nich na zgromadzeniach uchwałami, czynności prowadziła prokuratura, czynności wyjaśniające podjął też rzecznik dyscyplinarny. (...)
Procesowi zmian towarzyszy retoryka godząca w powagę wymiaru sprawiedliwości, mająca na celu podważenie zaufania do sądów i sędziów, często nacechowana złymi intencjami. Działania takie realnie wpływają na funkcjonowanie sądów.
