Sądy gospodarcze mają więcej pracy wz. z samochodami zastępczymi

To niepozostawiające wątpliwości postanowienie Sądu Najwyższego z 22 kwietnia.

Przesądzenie tej kwestii ma znaczenie nie tylko dla sądów gospodarczych, które od pewnego czasu są takimi sprawami zasypane (np. w warszawskim co trzecia sprawa dotyczy zapłaty za najem zastępczego auta na czas likwidacji szkody z OC), ale także dla terminu przedawnienia takiego roszczenia.

Biznes wynajmu zastępczych aut prowadzą już wyspecjalizowane firmy. Polega na tym, że poszkodowany w wypadku już w warsztacie naprawczym ceduje prawo do refundacji z polisy OC wynajmu zastępczego auta na taką właśnie firmę. W większości takich spraw chodzi o stosunkowo niewielkie kwoty, jednak niemal w każdej powoływany jest biegły, a to ok. 1000 zł dodatkowego wydatku, plus koszty pełnomocnika.

Rozpatrywana przez SN kwestia wynikła w sprawie, w której firma pozwała Towarzystwo Ubezpieczeniowe Gothaer, domagając się zapłaty 2,5 tys. zł za wynajem na 15 dni zastępczego auta na czas kupna nowego.

Pozew złożyła w Wydziale Cywilnym Sądu Rejonowego w Łańcucie, który przekazał go do Wydziału Gospodarczego Sądu Rejonowego w Rzeszowie. Ten powództwo oddalił, uznając, że najem auta nie był konieczny – Mateusz J., właściciel samochodu, nie był przedsiębiorcą i używał go sporadycznie do celów prywatnych.

Rozpatrując apelację spółki, Sąd Okręgowy w Rzeszowie powziął wątpliwość, czy sprawa ma charakter gospodarczy, i zwrócił się o rozstrzygnięcie tej kwestii do SN.

Sąd Najwyższy formalnie nie podjął uchwały, ale w uzasadnieniu swego postanowienia przedstawił stanowisko, że są to sprawy gospodarcze.

– Dlatego że po obu stronach występują firmy: ubezpieczeniowa i zajmująca się wynajmem aut, a rozliczenie tego wydatku to typowa ich działalność – wskazała w uzasadnieniu sędzia Katarzyna Tyczka-Rote.

– Tym bardziej po zniesieniu odrębnej procedury gospodarczej należy do tej kwestii podchodzić funkcjonalnie, elastycznie – dodała sędzia.

Nie zgadza się z tym stanowiskiem Aneta Łazarska, sędzia Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy, która wskazuje, że pierwotnie roszczenie było roszczeniem zwykłej osoby, a nie firmy.

Ta niekonsekwencja może poza tym rodzić wątpliwości, jaki stosować termin przedawnienia: czy ogólny dla czynów niedozwolonych, zależny np. od tego, czy szkoda jest skutkiem przestępstwa, czy właściwy (trzyletni) dla działalności gospodarczej – w przypadku agencji wynajmu aut.