Encyklopedia światowej mody

Album „Moda. Wielka księga ubiór i stylów”, wydany przez Arkady, gwarantuje ekscytującą podróż przez 3 tysiące lat mody, która zaczyna się od starożytnego Egiptu, a kończy na współczesnych projektantach z legendarnych domów mody.

Publikacja: 20.12.2014 09:31

Ilustracje z albumu "Moda. Wielka księga ubiorów i stylów"

Ilustracje z albumu "Moda. Wielka księga ubiorów i stylów"

Foto: Wydawnictwo Arkady

Strój bowiem mówi o tym, kim jesteśmy, ale też o tym, w jakich czasach żyjemy.

Ta encyklopedia  światowej mody niezauważalnie przemienia się w niezwykle barwną opowieść nie tylko o stylach, przemianach, ekstrawagancjach oraz wielkich kreatorach, ale także o historii, sztuce i szerokim  kulturowym tle.

Zobacz więcej zdjęć

Jak mówiła Coco Chanel „Moda to nie tylko ubrania. Ona jest w powietrzu, na ulicy, niebie, jest wszechobecna i uzależniona od idei, sposobu życia, od tego, co się dzieje."

Nie sposób streścić krótko prawie 500 stron i opowiedzieć o setkach pięknych zdjęć, poprzestanę więc na paru wybranych przykładach. Jak ubierano się w czasach starożytnych, wiemy dzięki zachowanym freskom, rzeźbom i archeologicznym wykopaliskom. Egipcjanie sprowadzali niekiedy z Azji jedwab, ale częściej nosili proste lniane ubiory i dużo ozdób. Nefretiti, najpiękniejsza  królowa egipska, żyjąca w XIV wieku p.n.e., głowę ozdabiała wyszukaną koroną, a boskie ciało okrywała szatami z tak cienkiego plisowanego lnu, że podkreślały jej kobiece powaby.

Z kolei w dworskiej modzie na Krecie w czasach minojskiej cywilizacji (XVII w. p. n.e)  kobiece spódnice miały sztywny trapezowy kształt i wyrazistą talię. Natomiast góra sukni była tak wydekoltowana, że odsłaniała całkiem piersi. W takie suknie odziane są bogate damy z minojskiego dworu z fresków w pałacu w Knossos, odkrytych na początku XX wieku przez brytyjskiego archeologa Arthura Evansa. Starannie ufryzowane piękne kobiety mają wplecione we włosy sznury paciorków. Subtelne ozdoby noszą także na szyi i przegubach rąk.

Jeśli dokonamy wielkiego skoku w czasy nowożytne, to na przykład w baroku jedną z najmodniejszych kobiet w całej Europie była Henrietta Maria - Francuzka, która poślubiła w 1625 Karola I, króla Anglii. Możemy ją podziwiać na portrecie namalowanym przez van Dycka – w szmaragdowej sukni o szerokich rękawach i głębokim dekolcie. Za sprawą Henrietty Marii porzucono sztywne stroje z czasów elżbietańskich. Suknie nabrały bardziej miękkiej linii, bo jedwabie wyparły brokaty i ciężkie adamaszki, które spopularyzowała wiek wcześniej w Anglii Elżbieta I. Suknie o nowym kroju i w ulubionych kolorach żony Karola I: brzoskwiniowym, zielonym, niebieskim kopiowano w XVII wieku na wielu europejskich dworach.

Wiek później (około 1750 roku)) oficjalne dworskie suknie nabierają hybrydalnych form – halki na stelażach z obręczami tak poszerzają biodra, że kobiety muszą prześlizgiwać się bokiem przez drzwi. Dopiero pod koniec XVIII wieku neoklasycystyczna moda przywróciła kobietom smukłą sylwetkę dzięki sukniom bliskim ciału.

Ewolucja strojów męskich w ciągu wieków nie ustępowała damskim. Zanim zatriumfował w XIX wieku garnitur, bogactwo kroju, koloru i fantazyjnych ozdób w męskich ubiorach przyprawia o zawrót głowy.

W wieku XX wielka rewolucja w modzie nastąpiła w latach 60., gdy powszechny stał się kult młodości i żadna kobiet nie chciała już wyglądać jak dama w średnim wieku. Dynamizm i nowoczesność oddają fotografie mody np. Johna Cowana i Davida Baileya, a projektanci powszechnie sięgają po tkaniny, wykorzystujące nowe lub eksperymentalne technologie. Triumfy święci mini, jak w kusej sukience z plastiku i metalu Paco Rabanne z 1966 roku, w której kolorowe elementy tworzą ażurowy wzór.

Na przełomie lat 60. i 70. radosny optymizm  przyćmiły trudne polityczne doświadczenia – przedłużająca się wojna w Wietnamie i skandal Watergate. W modzie  zwycięża wówczas młodzieżowa kontrkultura. Od psychodelicznie barwnych strojów dzieci kwiatów, protestujących przeciw wojnie i pacyfistycznie sławiących miłość, pokój i wolność do wzorów upowszechnianych przez zespoły rockowe , np. Sex Pistoles, którego członkowie występowali na koncertach w podartych T-shirtach z napisami „zniszczenie" i anarchia".

Na przełomie XX i XXI wieku z jednej strony dochodzi do głosu wyszukany minimalizm, z drugiej rywalizuje z nim bajeczny styl „gwiazd na gali", paradujących w widowiskowych toaletach, stworzonych  przez wielkich dyktatorów mody np. w trakcie ceremonii wręczenia Oscarów.

Książkę zamyka podręczny słowniczek, który pomaga poruszać się w modnych terminach, od haute couture do stylu ulicy. Tłumaczony z angielskiego album jest pracą zbiorową, powstałą z Instytutem Smitshona, co dodaje mu badawczej wiarygodności, a zarazem nie odbiera narracyjnej lekkości. Absolutny bestseller wśród książek o modzie!

„Moda. Wielka księga ubiorów i stylów", Wydawnictwo ARKADY, Warszawa 2014

Strój bowiem mówi o tym, kim jesteśmy, ale też o tym, w jakich czasach żyjemy.

Ta encyklopedia  światowej mody niezauważalnie przemienia się w niezwykle barwną opowieść nie tylko o stylach, przemianach, ekstrawagancjach oraz wielkich kreatorach, ale także o historii, sztuce i szerokim  kulturowym tle.

Pozostało 94% artykułu
Sztuka
Omenaa Mensah i polskie artystki tworzą nowy rozdział Biennale na Malcie
Rzeźba
Rzeźby, które przeczą prawom grawitacji. Wystawa w Centrum Olimpijskim PKOl
Rzeźba
Trzy skradzione XVI-wieczne alabastrowe rzeźby powróciły do kościoła św. Marii Magdaleny we Wrocławiu
Rzeźba
Nagroda Europa Nostra 2023 za konserwację Ołtarza Wita Stwosza
Materiał Promocyjny
Jak kupić oszczędnościowe obligacje skarbowe? Sposobów jest kilka
Rzeźba
Tony Cragg, światowy wizjoner rzeźby, na dwóch wystawach w Polsce