Fikcyjny ślub ?z obcokrajowcem a problemy gdy rodzi się dziecko pozamałżeńskie

Sprawa wyszła na jaw dopiero w maju 2011 r., kiedy urodziła Przemysławowi D. kolejne dziecko. W czasie zgłaszania go w USC przyznała, że jest wciąż żoną Nigeryjczyka. Urzędnik odmówił wpisania Przemysława D. jako ojca drugiego dziecka. Zrobił to dopiero po wyroku sądowym w sprawie zaprzeczenia ojcostwa ustalającym, że Nigeryjczyk nie jest ojcem drugiego dziecka Edyty S. Prokurator rejonowy, powołując się na przepisy kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, wniósł do sądu o ustalenie, że uznanie ojcostwa Przemysława D. względem pierwszej córki jest bezwzględnie nieważne. Prokurator uzasadnił, że gdy Przemysław D. składał oświadczenie o uznaniu swego ojcostwa, zachodziło domniemanie pochodzenia córki od męża matki, czyli Nigeryjczyka. Małżeństwo to nie zostało bowiem ani unieważnione, ani też rozwiązane poprzez rozwód. Nie została również wniesiona sprawa o zaprzeczenie ojcostwa Maduka C. względem dziecka.

Sąd okręgowy oddalił jednak powództwo prokuratora. Stwierdził, że uznanie ojcostwa jest w obecnym stanie prawnym oparte na fakcie ojcostwa, a nie na oświadczeniu ustanawiającym stosunek prawny ojcostwa. Bezskuteczności takiego uznania można żądać tylko wtedy, gdy dziecko może nie pochodzić od mężczyzny, który uznał swoje ojcostwo względem dziecka. W tej sprawie biologiczne ojcostwo Przemysława D. względem córki nie było kwestionowane.

Sąd podniósł, że uwzględnienie powództwa byłoby sprzeczne także z zasadami współżycia społecznego i z dobrem dziecka. Prokurator, inicjując postępowanie, powinien mieć na względzie zarówno postulat zgodności ustalonego stanu cywilnego z prawdą obiektywną, jak i dobro dziecko związane ze stabilnością jego sytuacji prawno-rodzinnej, a nie tylko zaistniały brak przesłanek dla uznania ojcostwa dziecka przez jego biologicznego ojca.

Wyrok utrzymał w mocy Sąd Apelacyjny w Lublinie (I ACa 259/13).