W sprawie podwójnego karania w przypadku ENA głos zabrał Athanasios Rantos, rzecznik generalny Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Luksemburgu.
– Przesłanka podwójnej karalności w kontekście ENA jest spełniona, gdy interes chroniony prawem państwa członkowskiego wydającego nakaz jest podobny do interesu chronionego w państwie członkowskim wydającym nakaz – uważa rzecznik.
Czytaj więcej
Nie wystarczy twierdzić, że sędziów wadliwie powołano. Trzeba też wykazać, że może mieć to wpływ na prawo do rzetelnego procesu – uznał TSUE.
Rzecznik twierdzi, że sąd wykonujący europejski nakaz aresztowania nie może odmówić jego wykonania z takiego powodu, że niektóre z poszczególnych czynów karanych w wydającym nakaz państwie UE jako jedno przestępstwo nie podlegają karze w państwie go wykonującym.
W 2009 r. mężczyzna został skazany przez włoski wymiar sprawiedliwości na 10 lat więzienia za niszczenie mienia i szabrownictwo popełnione podczas manifestacji przeciwko szczytowi G8 w Genui. Zatrzymany we Francji mężczyzna nie zgodził się na swe przekazanie na podstawie ENA wydanego przez włoski sąd. W 2020 r. izba śledcza sądu apelacyjnego w Angers we Francji odmówiła wydania go Włochom, wskazując, że dwa spośród siedmiu zarzuconych mężczyźnie czynów nie stanowią przestępstw we francuskim prawie karnym.
Do TSUE trafiło pytanie prejudycjalne, w którym francuski sąd prosi o wyjaśnienie zakresu przesłanki podwójnej karalności w rozumieniu decyzji ramowej.
W przedłożonej w czwartek opinii rzecznik generalny Athanasios Rantos powiedział, że w okolicznościach przedstawionych przez sąd krajowy przepisy tej decyzji ramowej prowadzą do wykonania ENA.
Przypomina on, że prawo Unii umożliwia państwom członkowskim, w określonych przypadkach, uzależnienie wykonania wyroku skazującego od spełnienia przesłanki podwójnej karalności.
Ponieważ stanowi ona wyjątek od ogólnej zasady uznawania wyroku i wykonywania kary, zakres zastosowania podstawy odmowy dotyczącej braku podwójnej karalności należy interpretować w sposób ścisły – uważa. I dodaje, że wystarczającą przesłanką dla celów oceny podwójnej karalności jest okoliczność, iż czyny, co do których w państwie wydającym orzeczono karę, stanowią także przestępstwo w państwie wykonującym nakaz.
– Zgodnie z orzecznictwem Trybunału nie jest wymagane dokładne pokrywanie się ani znamion przestępstwa zakwalifikowanego, odpowiednio, w prawie wydającego nakaz i go wykonującego – mówi rzecznik Rantos, który zauważa też, że w tej konkretnej sprawie przesłanka podwójnej karalności jest spełniona, ponieważ czyny objęte przestępstwem „niszczenia mienia i szabrownictwo” podlegają we Francji sankcjom karnym, dla których istotnym interesem jest ochrona właścicieli danego mienia.
Ponadto, zdaniem rzecznika, jeżeli wziąć pod uwagę brzmienie, kontekst i cel decyzji ramowej, nie wymaga ona, by wszystkie czyny składające się na jedno przestępstwo, którego dotyczy ENA, stanowiły przestępstwo w państwie wydania.
Opinia rzecznika generalnego nie wiąże Trybunału Sprawiedliwości UE.
Sygnatura akt: C- 68/21
