Kara ograniczenia wolności po nowemu

– Jeśli zostanie zwolniony i nie wykaże chęci podjęcia nowej pracy, dostanie karę zastępczą – tłumaczy prof. Zoll. Co mu grozi? Więzienie, grzywna albo prace społeczne. Zamysł jest taki, by kara była tak samo dotkliwa dla każdego ze skazanych. Stawki kwotowe nie zawsze dotykały dobrze zarabiających. Teraz menedżer złapany i ukarany na prowadzeniu auta po pijanemu zapłaci 20 proc. swoich zarobków, proporcjonalnie tyle samo zapłaci ślusarz, który znacznie mniej zarabia. Dla obu kara będzie jednak tak samo dotkliwa. – A zarazem racjonalna – tłumaczy Janusz Węgorzewski z Uniwersytetu Łódzkiego. Dodatkową dolegliwością będzie zawiadomienie o skazaniu pracodawcy. Sąd wyśle do niego wyrok, a ten będzie musiał go wykonać.

Czy się uda

Kryminolog Paweł Moczydłowski nie wierzy, że za sprawą nawet najlepszych przepisów uda się zmienić mentalność sędziów i przekonać ich do tego rodzaju kary. – Próbować jednak trzeba, bo kolejka do zakładów karnych stale rośnie – tłumaczy „Rz". Są jednak tacy, którzy usprawiedliwiają sędziów. – Samorządy nie są zainteresowane pracą społeczną skazanych, mnożą się trudności z wykonaniem kary, a to sprawia, że sędziowie wolą orzekać karę więzienia w zawieszeniu – tłumaczy sędziów Janusz Węgorzewski.

Niską ocenę prac wykonywanych przez skazanych potwierdza raport Najwyższej Izby Kontroli. Wzięła pod lupę liczbę propozycji pracy i jej jakość. – Praca społeczna skazanych nie wychowuje i nie resocjalizuje – niesolidnie wykonują swe obowiązki, grożą nadzorującym, pracodawcy niechętnie zatrudniają ludzi z kryminalną przeszłością, samorządy źle współpracują z kuratorami – wynika z raportu. Same samorządy też nie kryją braku entuzjazmu do zatrudniania skazanych.

Masz pytanie, wyślij e-mail do autorki

a.lukaszewicz@rp.pl