Pewien mężczyzna mieszkający na terenie miejscowości Y jest zatrudniony w zakładzie pracy, mającym swoją siedzibę na terenie oddalonej o 38 kilometrów miejscowości X. Z powodu braku komunikacji publicznej pomiędzy tymi miejscowościami codziennie dojeżdża do zakładu pracy własnym samochodem i ponosi związane z tym dojazdem koszty. Ryczałtowe koszty uzyskania przychodu przewidziane przez ustawodawcę dla pracujących poza miejscem zamieszkania nie są w stanie ich pokryć, dlatego mężczyzna chciałby odliczyć od dochodu faktycznie poniesione koszty na dojazd do pracy własnym samochodem.

Pracownik zwrócił się, więc do Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z następującym pytaniem: czy jako udokumentowanie poniesionych kosztów dojazdu Wnioskodawca może dokonać ich wyliczenia, posługując się stawką określoną ustawowo dla używania pojazdów prywatnych dla celów służbowych oraz faktycznie przejechanych kilometrów w każdym dniu, pomnożonych przez ilość dni obecności w pracy?

Mężczyzna wskazał, iż w jego przypadku wyglądałoby to następująco:

(ilość dni roboczych w roku pomniejszona o dni urlopu, delegacji i innych nieobecności w pracy) x (ilość kilometrów przejechanych dziennie na dojazd do pracy) x (stawka ryczałtu za używanie samochodów prywatnych dla celów służbowych za 1 km dla pojazdów o pojemności powyżej 900 cm3).

Przykładowo:

200 dni x 76 km x 0,8358 = 12 704,16 zł

W interpretacji z 16 kwietnia 2014 roku Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach (IBPBII/1/415-42/14/MZ) uznał, iż pracownik nie może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów faktycznie poniesionych wydatków na dojazd własnym samochodem do pracy, ponieważ nie zostały spełnione warunki określone w art. 22 ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dlaczego? Jak wskazano w uzasadnieniu, miejsce stałego zamieszkania pracownika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a nie korzysta on ze środków transportu, o których mowa w art. 22 ust. 11 ustawy o PIT, lecz dojeżdża do pracy własnym samochodem, przysługują mu koszty uzyskania przychodu ze stosunku pracy w wysokości wynikającej z art. 22 ust. 2 pkt 3 ("Koszty uzyskania przychodów z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej: wynoszą 139 zł 06 gr miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie nie więcej niż 1668 zł 72 gr, w przypadku gdy miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się za-kład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę"). - To oznacza, że wnioskodawca nie może w ogóle odliczyć od dochodu kosztów związanych z użytkowaniem własnego samochodu w celu dojazdu do miejsca pracy – wyjaśnił organ podatkowy.

Jednocześnie wskazano, iż okoliczności, że ryczałtowe koszty uzyskania przychodu nie są w stanie pokryć kosztów związanych z dojazdem do pracy oraz nie ma możliwości skorzystania  z odliczenia kosztów dojazdu udokumentowanych imiennymi biletami miesięcznymi, z uwagi na brak komunikacji publicznej pomiędzy miejscem zamieszkania a miejscem jego zakładu pracy, pozostają w tej sprawie bez znaczenia.