Spółka zamierza podjąć współpracę ze spółką mającą siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej w zakresie napraw i obsługi technicznej samochodów, przyczep i naczep samochodowych. W ramach tej współpracy spółka przyjmowałby do naprawy/obsługi technicznej pojazd na podstawie pisemnego lub telefonicznego zlecenia. Zakres naprawy/obsługi byłby każdorazowo przez strony uzgadniany. Przy wykonaniu zleceń spółka wykorzystywałaby własne środki, części zamienne, materiały i narzędzia. Usługi te będą faktycznie wykonywane na terytorium Polski. Czy usługa polegająca na naprawach i obsłudze technicznej samochodów, przyczep i naczep samochodowych na rzecz podatnika nieposiadającego siedziby (ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej) na terenie Unii Europejskiej, z wykorzystaniem własnych materiałów, narzędzi, części zamiennych i innych środków, będzie opodatkowana w Polsce podatkiem od towarów i usług? – pyta czytelnik.

W przypadku firm usługowych dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług istotne jest ustalenie miejsca ich świadczenia. Od miejsca świadczenia zależy bowiem miejsce ich opodatkowania. Miejsce świadczenia w rozumieniu przepisów o VAT nie musi oznaczać miejsca, gdzie usługi faktycznie są wykonywane.

Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika (>patrz ramka) jest miejsce, w którym usługobiorca posiada siedzibę działalności gospodarczej.

Uwaga! W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej (art. 28b ust. 2 ustawy o VAT).

Z przedstawionego w pytaniu opisu problemu wynika, że klient nie ma w UE stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.

Miejsce świadczenia

Usługi polegające na naprawach i obsłudze technicznej samochodów, przyczep i naczep samochodowych na rzecz podatnika, nieposiadającego siedziby (ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej) na terenie Unii Europejskiej, z wykorzystaniem własnych materiałów, narzędzi, części zamiennych i innych środków, świadczone na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT będą opodatkowane – zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT – w miejscu, w którym zleceniodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej (por. interpretację Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 7 stycznia 2016 r., ITPP2/4512-1021/15/KK). Usługi te nie będą zatem podlegały opodatkowaniu w Polsce. Nie ma przy tym znaczenia, że usługi te będą faktycznie wykonywane na terytorium Polski. Dla potrzeb ustalenia miejsca świadczenia tych usług ustawodawca posłużył się bowiem fikcją prawną, że są one opodatkowane w miejscu, gdzie znajduje się siedziba działalności gospodarczej usługobiorcy będącego podatnikiem.

Odwrotne obciążenie

Dla spółki-usługodawcy opisane usługi będą stanowiły tzw. eksport usług (świadczenie usług poza terytorium kraju) wykazywany w części C.2 deklaracji VAT-7, VAT-7K albo VAT-7D. Na udokumentowanie tych usług spółka powinna wystawić fakturę bez stawki i kwoty podatku, ale z adnotacją „ odwrotne obciążenie" (zob. art. 106e ustawy o VAT).

Autopromocja
RADAR.RP.PL

Przemysł obronny, kontrakty, przetargi, analizy, komentarze

CZYTAJ WIĘCEJ

Zdaniem autora

Marcin Szymankiewicz, doradca podatkowy

Sprzedawca powinien ustalić status kupującego

Zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym 282/2011 (obowiązującym bezpośrednio podatników w UE, w tym w Polsce), w przypadku gdy miejsce świadczenia usług uzależnione jest od tego, czy usługobiorca jest czy nie jest podatnikiem, usługodawca powinien ustalić status usługobiorcy. Przepisy dają wskazówki, czym się kierować przy takiej analizie. Stosownie do art. 18 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego 282/2011, jeżeli usługodawca nie ma odmiennych informacji, to może on uznać, że usługobiorca nieprowadzący działalności gospodarczej na terytorium Wspólnoty ma status podatnika:

- jeżeli uzyska od usługobiorcy zaświadczenie wydane przez właściwe organy podatkowe usługobiorcy, potwierdzające, że prowadzi on działalność gospodarczą i uprawniające go do otrzymania zwrotu VAT,

- gdy usługobiorca nie ma tego zaświadczenia – jeżeli dysponuje numerem VAT lub podobnym numerem nadanym usługobiorcy przez państwo siedziby i służącym identyfikacji przedsiębiorców lub dowolnym innym dowodem potwierdzającym, że usługobiorca jest podatnikiem, oraz jeżeli w rozsądnym zakresie zweryfikuje rzetelność przedstawionych przez usługobiorcę danych za pomocą zwykłych, handlowych środków bezpieczeństwa, takich jak środki dotyczące kontroli tożsamości lub płatności.

Definicja

Na potrzeby stosowania przepisów o miejscu świadczenia usług pod pojęciem „podatnik" rozumie się m.in. podmiot, który wykonuje samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności (zob. art. 28a pkt 1 lit. a ustawy o VAT).

Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich. Oznacza to, że klient spółki czytelnika, tj. spółka mająca siedzibę poza terytorium UE, spełnia warunki uznania go podatnika na potrzeby stosowania przepisów o miejscu świadczenia usług.