Co innego stwierdził jednak WSA w Warszawie. Z jego wyroku wynika, iż pozbawienie osób rozliczających się za pośrednictwem pracodawcy prawa do przekazania 1 proc. na rzecz OPP może być niezgodne z konstytucją.
Orzeczenie to zapadło co prawda w stanie prawnym obowiązującym do 30 listopada 2008 r., jednak jest aktualne także na gruncie obecnych przepisów.
Sprawa trafiła przed WSA z powodu skargi podatnika, który otrzymał niekorzystną dla siebie interpretację. Fiskus uznał, że rozliczając się za pośrednictwem firmy, nie ma możliwości wsparcia OPP przez złożenie odrębnego wniosku do urzędu skarbowego. To dlatego, że w formularzu PIT-40, który płatnik sporządza za podatnika, nie przewidziano rubryki dla tego typu wpłat ani nie nałożono na płatników obowiązku uwzględniania takiej dyspozycji podatnika. Jedyną możliwością przekazania 1 proc. podatku jest ponowne samodzielne złożenie zeznania rocznego.
W ocenie sądu zasada równości wobec prawa, sformułowana w art. 32 konstytucji, nakazuje władzom publicznym jednakowo traktować osoby znajdujące się w porównywalnej sytuacji. Nieuzasadnione różnicowanie grup podatników uzyskujących przychody z tego samego źródła (czyli ze stosunku pracy) stanowiłoby oczywistą dyskryminację, sprzeczną z konstytucyjną zasadą równości wobec prawa. Tak się dzieje, gdy jedna grupa sama oblicza roczny podatek i może żądać przekazania 1 proc., a druga, rozliczana przez pracodawcę, jest poprzez formalizm pozbawiona tego przywileju.
[ramka] [b]Czytaj więcej o wyroku WSA w Warszawie z 22 października WSA (sygn. III SA/Wa 1902/10):[/b]
[link=http://www.rp.pl/artykul/82634,554072_Ulga-powinna-byc-dla-kazdego.html]Podatkowa nierówność[/link]
