Niepełnosprawni albo osoby, które ich utrzymują, mogą skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej. Muszą jednak pamiętać o jej formalnych warunkach.

Przekonała się o tym pani Justyna, która opiekuje się chorą mamą. Lekarz przepisał jej lekarstwa, a pani Justyna odliczyła wydatki na nie w zeznaniu rocznym. Została w tej sprawie wezwana do urzędu skarbowego, a tam powiedziano jej, że wydatki powinny być dokumentowane fakturami. Czytelniczka ma natomiast tylko paragony. Czy faktycznie nie może skorzystać z odliczenia? – pyta.

100  zł wydatki na leki powyżej tej kwoty odliczymy od dochodu (limit miesięczny)

Niestety, z przepisów wynika, że dokument stwierdzający poniesienie wydatku musi zawierać dane identyfikujące kupującego i sprzedającego, rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty. Tak więc powinno z niego wynikać, kto, za jaką kwotę i jaki lek kupił. Na paragonie nie ma informacji o nabywcy. Dlatego urzędy skarbowe żądają, aby wydatki były dokumentowane fakturami.

Oczywiście można spróbować wymienić paragon na fakturę, powołując się na przepisy ordynacji podatkowej. Wynika jednak z nich, że sprzedawca nie ma takiego obowiązku, jeśli zgłosiliśmy się po upływie trzech miesięcy od wydania towaru. Po tym terminie zależy to więc od jego dobrej woli.

Przypomnijmy też ogólne warunki korzystania z ulgi. Przysługuje ona niepełnosprawnym, czyli osobom posiadającym:

Ulga polega na odliczeniu wydatków od dochodu. Mogą z niej także skorzystać osoby, które utrzymują niepełnosprawnych. Dotyczy to jednak tylko niektórych członków rodziny, poza tym dochody osób znajdujących się pod opieką bliskich nie mogą przekroczyć w ciągu roku 9120 zł.

Jeśli chodzi o zakupy lekarstw, to odliczyć można tylko różnicę między poniesionymi w danym miesiącu wydatkami a kwotą 100 zł.

Przykładowo, jeśli czytelniczka utrzymuje niepełnosprawną matkę i kupiła jej w październiku medykamenty za 250 zł, to może pomniejszyć swój dochód o 150 zł (250 zł –100 zł).

Pamiętajmy też, że wydatki na leki możemy odliczyć, jeżeli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna je przyjmować (stale lub czasowo).