Z jednej strony była wersja „prawicowo-chrześcijańska", w której to cywilizacja śmierci wykorzystała machinę państwa, ochrony zdrowia i sądownictwa, by uśmiercić małego chłopczyka w imię zbrodniczej ideologii. W myśl tej wizji decyzja brytyjskich lekarzy i sędziów niczym nie różniła się od działalności dr. Mengele i szalonych eksperymentów przeprowadzanych w podległych SS obozach i laboratoriach.

Z drugiej strony zwolennicy „humanitaryzmu" uważali, że trzeba bronić chłopca przed chrześcijańskimi fundamentalistami, którzy w imię świętości życia chcieli w nieskończoność przedłużać cierpienia śmiertelnie chorego dziecka.