Reklama

Dlaczego milczeliśmy

Kiedyś na swoim facebookowym profilu opisałam szokującą wizytę u księdza Jankowskiego w Gdańsku podczas rocznicy Sierpnia. To był czas miesiąca trzeźwości, który narzuciliśmy sobie w społeczeństwie jako rodzaj uszanowania dni sierpniowych. Pisałam o bogatym barze alkoholowym zaproponowanym gościom przez prałata, o przepychu, o złotej łazience. W komentarzach, zwłaszcza przedstawicieli młodszego pokolenia, dominowało zdumienie. I co, nie wygarnęła mu pani? Ja akurat rzeczywiście wyszłam wtedy z tej celebracji, ale cicho i bez komentarza. Dlaczego? Gdyby to działo się dzisiaj, przynajmniej połowa gości wyraziłaby pewnie swoje zdanie i opuściła to bizantyjskie przyjęcie.

Publikacja: 13.11.2020 18:00

Dlaczego milczeliśmy

Foto: AdobeStock

Dlaczego wtedy nie? Dlaczego wiele osób znaczących w polskiej inteligencji bez zmrużenia oka przyjmowało zaproszenia? Na to pytanie niełatwo odpowiedzieć, ale jednak taka odpowiedź należy się pokoleniu, które dzisiaj dowiaduje się o grzechach Kościoła. Jak można było tolerować kogoś takiego jak ksiądz Jankowski? Zacytuję radiową wypowiedź bohatera tamtego czasu Zbigniewa Bujaka: „To, że tam jest w tle jakiś homoseksualizm, to było dla nas oczywiste. Wystarczyło zobaczyć jego łazienkę i pokój sypialny. [...] Już wtedy, kiedy pojawił się na terenie stoczni i odprawił mszę, to już wtedy – wiem to od uczestników, organizatorów tego strajku – że oni wysłuchali jego kazania i powiedzieli: chłopaki, coś jest nie tak". Było bardzo nie tak, a jednak ksiądz Jankowski przez lata pozostawał autorytetem i solidarnościową legendą, uznawaną przez ludzi, którym trudno odmówić charakteru. Jak to możliwe? Przecież ktokolwiek stykał się z klerem, miewał rożne obserwacje i doświadczenia – czasem godne kapłańskiego stanu, ale często porażające i gorszące. Dlaczego nie reagowaliśmy? Dlaczego bagatelizowaliśmy? W połowie lat 70. zainicjowano Tygodnie Kultury Chrześcijańskiej powiązane z czytaniem wierszy. W Warszawie zaproszono do tego mnie i jeszcze bardzo przystojnego młodego aktora. Ksiądz organizator mieszkał na Krakowskim Przedmieściu w wysokiej wieży kościoła. Czekał na nas na dole przy windzie. Zaprosił do windy aktora, potem wszedł sam i... nacisnął guzik, mówiąc do mnie: „ty się już nie zmieścisz". Szłam po schodach i zanosiłam się od śmiechu. Oto anegdota, którą rozbawię niejedno towarzystwo. Bo tak właśnie reagowaliśmy na „słabości" kleru. Na księdza pijanego w czasie mszy, na wystawne potrawy, na łapczywość w każdej dziedzinie. Po prostu się śmialiśmy.

Już za 19 zł miesięcznie przez rok

Jak zmienia się świat i Polska. Jak wygląda nowa rzeczywistość polityczna po wyborach prezydenckich. Polityka, wydarzenia, społeczeństwo, ekonomia i psychologia.

Czytaj, to co ważne.

Reklama
Plus Minus
„Bałtyk”: Czy warto było
Materiał Promocyjny
Sieci kampusowe – łączność skrojona dla firm
Plus Minus
„Lucky Jack”: Trzy cytryny, cztery wiśnie
Plus Minus
„Lekarz w Himalajach”: Góry i medycyna
Plus Minus
„Obcy: Ziemia”: Satyra na kulturę start-upów
Materiał Promocyjny
Bieszczady to region, który wciąż zachowuje aurę dzikości i tajemniczości
Plus Minus
Gość „Plusa Minusa” poleca. Jacek Kopciński: Proza wożona pod siodłem
Materiał Promocyjny
Jak sfinansować rozwój w branży rolno-spożywczej?
Reklama
Reklama