Chile, rok 1966, a więc kilka lat przed wojskowym zamachem stanu Augusto Pinocheta, którego widmo nadciąga powoli nad kraj. W niewielkiej osadzie leżącej gdzieś na pustyni Atakama, jednym z najsuchszych miejsc na świecie, życie toczy się wokół dwóch rzeczy: kopalni saletry – zawiadywanej przez Niemca o nazwisku Hauser (Daniel Brühl) i zapewniającej robotę większości mężczyzn w regionie – oraz kina, przybytku przyciągającego bodaj więcej wiernych niż lokalny kościół.